image-211070-main-image2.jpg

ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Η δικηγόρος Άννα Ιωαννίδου αναλαμβάνει υποθέσεις που έχουν να κάνουν με:
  • Συνταξιοδοτικά - όλα τα ταμεία
  • Καταμέτρηση ενσήμων - αιτήσεις - ενστάσεις
  • Οικογενειακά - διαζύγια - γονική μέριμνα - διατροφή
  • Ποινικά - Ακίνητα - Επικυρώσεις - Μεταφράσεις
Επικοινωνήστε μαζί της για οτιδήποτε κι αν αντιμετωπίζετε.

ΑΠΟΦΑΣΗ 153/2017 ΜΠΡ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ 

153/2017 ΜΠΡ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ 
(Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
Αίτηση υιοθεσίας από ημεδαπό σύζυγο του ανήλικου τέκνου της αλλοδαπής συζύγου του. Εφαρμοστέα διαδικασία. Διατυπώσεις για το παραδεκτό της. Όταν ο υιοθετών και ο υιοθετούμενος έχουν διαφορετική υπηκοότητα, η συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων της υιοθεσίας διέπεται επιμεριστικά από το δίκαιο της ιθαγένειας καθενός μέρους, δηλαδή ως προς μεν τον υιοθετούντα από το δίκαιο της ιθαγένειάς του, ενώ ως προς τον υιοθετούμενο από το δίκαιο της δικής του ιθαγένειας, με την επιφύλαξη ότι οι εφαρμοστέες διατάξεις του αλλοδαπού δικαίου δεν προσκρούουν στα χρηστά ήθη ή στην ημεδαπή δημόσια τάξη. Δέχεται εν μέρει την αίτηση.



Αριθμός απόφασης: 153/2017

                                         ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
                                            ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Παναγιώτα Αποστόλου, Πρωτοδίκη την οποία όρισε η Πρόεδρος Πρωτοδικών Χαλκιδικής και από τη Γραμματέα Ευμορφία Δέλλιου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ κεκλεισμένων των θυρών, στο ακροατήριό του, στις 5 Ιουλίου 2017, για να δικάσει την με αριθμό κατάθεσης 128/2017 κλήση με την οποία επαναφέρεται προς συζήτηση η με αριθμό κατάθεσης 3/2017 αίτηση με αντικείμενο την υιοθεσία ανηλίκου, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: ..... του ..., κατοίκου ... Χαλκιδικής, ΑΦΜ ..., που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Άννας Ιωαννίδου (AM ΔΣΘ 9882), η οποία κατέθεσε έγγραφες προτάσεις (αρ. γραμματίου: Α212167).

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης η πληρεξούσια δικηγόρος του αιτούντος ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις της.

                                               ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
                                              ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στην προκειμένη περίπτωση, νόμιμα φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, με την υπό κρίση κλήση από τον αιτούντα η με αριθμό κατάθεσης 3/2017 αίτηση του, μετά την έκδοση της με αριθμό 8/2017 μη οριστικής απόφασης του Δικαστηρίου αυτού που κήρυξε εαυτό καθύλη αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο παρόν Δικαστήριο.

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 1550 ΑΚ, για να υιοθετηθεί ένας ανήλικος, χρειάζεται να συναινέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου οι γονείς του ή ο ένας τους μόνο, αν ο άλλος έχει εκπέσει από τη γονική μέριμνα κατά το άρθρο 1537ΑΚ ή η συναίνεση του είναι αδύνατη γιατί έχει τεθεί σε στερητική δικαστική συμπαράσταση που περιλαμβάνει και τη στέρηση της ικανότητας να συναινεί για την υιοθεσία του παιδιού του. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 23 παρ; 1 του ΑΚ, όπως αντί καταστάθηκε με τη διάταξη του άρθρου 2 του νόμου 2447/1996, οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη σύσταση και τη λύση της υιοθεσίας, η οποία περιέχει στοιχεία αλλοδαπότητας κατά τα υποκείμενα αυτής, ρυθμίζονται από το δίκαιο της ιθαγένειας καθενός μέρους (ΑΠ 1787/1988, ΝοΒ 37, 598, ΕφΑΘ 2324/2005, ΕλλΔνη 2006, 616, ΕφΘεσ 1438/2005, ΝΟΜΟΣ). Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με το άρθρο 33 του ΑΚ, συνάγεται ότι σε περίπτωση που ο υιοθετών και ο υιοθετούμενος έχουν διαφορετική υπηκοότητα, η συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων της υιοθεσίας διέπεται επιμεριστικά από το δίκαιο της ιθαγένειας καθενός μέρους, δηλαδή ως προς μεν τον υιοθετούντο από το δίκαιο της ιθαγένειάς του, ενώ ως προς τον υιοθετούμενο από το δίκαιο της δικής του ιθαγένειας, με την επιφύλαξη ότι οι εφαρμοστέες διατάξεις του αλλοδαπού δικαίου δεν προσκρούουν στα χρηστά ήθη ή στην ημεδαπή δημόσια τάξη (ΕφΑΘ 489/2001, ΕλλΔνη 2001, 956, ΠΠρΑΘ 159/2005, ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, στο 18° Κεφάλαιο του Οικογενειακού Κώδικα της Μολδαβικής Δημοκρατίας υπάρχουν οι διατάξεις εκείνες που ρυθμίζουν τα σχετικά με τον θεσμό της υιοθεσίας στην Μολδαβία. Ειδικότερα, με τη διάταξη του άρθρου 116 του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας προβλέπεται και επιτρέπεται η υιοθεσία ανηλίκου, ενώ στην παρ. 3 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι «Η υιοθεσία παιδιού υπηκόου Μολδαβικής Δημοκρατίας από αλλοδαπούς ή ανιθαγενείς επιτρέπεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα να υιοθετηθεί ή να τεθεί υπό επιτροπεία από: α) συγγενείς του παιδιού ανεξαρτήτως της ιθαγένειας τους και β) άλλων προσώπων, υπηκόων Μολδαβικής Δημοκρατίας». Ωστόσο, με την παρ. 5 του άρθρου 116 ορίζεται ότι «Οι διατάξεις των παρ. 3 και 4 δεν εφαρμόζονται; α) αν ο ένας σύζυγος υιοθετεί το τταιδί του άλλου συζύγου, β).... ». Επιπλέον, με τη διάταξη του άρθρου 121 παρ. 1 ορίζεται ότι υιοθετούντες μπορούν να είναι πρόσωπα και των δύο φύλων που συμπλήρωσαν το 25° έτος της ηλικίας τους εκτός από τα πρόσωπα που συμπλήρωσαν το 50° έτος της ηλικίας τους πλην όμως ο κανόνας αυτός δεν ισχύει, μεταξύ άλλων και στην περίπτωση που ο θετός πατέρας είναι ο σύζυγος του βιολογικού γονέα του παιδιού προς υιοθεσία ενώ στην παρ. 2 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι αλλοδαποί ή ανιθαγενείς, ο τόπος της διαμονής των οποίων βρίσκεται εκτός της επικράτειας της Μολδαβικής Δημοκρατίας, μπορούν να είναι υιοθετούντες παιδιών υπηκόων Μολδαβίας, μόνο αν ικανοποιούν τόσο τους όρους που προβλέπει η νομοθεσία της χώρας καταγωγής τους υπήκοοι της οποίας είναι ή της χώρας που έχουν τον τόπο διαμονής τους όσο και τους όρους που θέτει η νομοθεσία της Μολδαβικής Δημοκρατίας. Κατά το άρθρο 122 του Οικογενειακού Κώδικα προβλέπεται ότι η δικαστική απόφαση για έγκριση υιοθεσίας μπορεί να εκδοθεί μόνο αν το παιδί υπήρξε υπό την επιμέλεια του μελλοντικού υιοθετούντος για τουλάχιστον έξι μήνες. Εξάλλου στη διάταξη του άρθρου 123 παρ. 1 ορίζεται ότι η διαφορά ηλικίας μεταξύ υιοθετούντος και υιοθετημένου θα είναι τουλάχιστον 15 χρόνια, ενώ ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που ο ένας από τους συζύγους υιοθετεί το παιδί του άλλου συζύγου. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 124 του ίδιου Κώδικα για την υιοθεσία απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των φυσικών γονέων του παιδιού, η οποία γίνεται με γραπτή δήλωση επικυρωμένη από συμβολαιογράφο ή αυτοπρόσωπα ενώπιον του δικαστηρίου, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 127 του ως άνω Κώδικα για την υιοθεσία του παιδιού που συμπλήρωσε το 10° έτος της ηλικίας του απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη αυτού ενώπιον του δικαστηρίου. Περαιτέρω, από τα άρθρα 1542, 1543, 1544 και 1558 Α.Κ., που ρυθμίζουν τα θέματα της υιοθεσίας ανηλίκων, προκύπτει ότι για την υιοθεσία ανηλίκου πρέπει ο υιοθετών: α) να είναι ικανός για δικαιοπραξία, να έχει συμπληρώσει τα τριάντα χρόνια και να μην έχει υπερβεί τα εξήντα και β) να είναι μεγαλύτερος από τον υιοθετούμενο τουλάχιστον κατά δεκαοκτώ, αλλά όχι και περισσότερο από πενήντα χρόνια. Ο περιορισμός της ηλικίας δεν ισχύει για εκείνον από τους συζύγους που επιθυμεί να υιοθετήσει τέκνο που υιοθετείται ή που έχει ήδη υιοθετηθεί από το σύζυγό του. Το δικαστήριο απαγγέλει την υιοθεσία, εφόσον συντρέχουν οι όροι του νόμου και αφού διαπιστώσει, συνεκτιμώντας και την έκθεση του προηγούμενου άρθρου, ότι, ενόψει της προσωπικότητας, της υγείας και της οικογενειακής και περιουσιακής κατάστασης εκείνου που υιοθετεί και του υιοθετουμένου, καθώς και της αμοιβαίας ικανότητας τους προσαρμογής, η υιοθεσία είναι προς το συμφέρον του υιοθετουμένου. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 8 της από 24-4- 1967 Διεθνούς Σύμβασης του Στρασβούργου "περί υιοθεσίας ανηλίκων", που κυρώθηκε με το Ν. 1049/1980: "Η αρμοδία Αρχή δεν θέλει προβή εις την έκδοσιν αποφάσεως υιοθεσίας ειμή εφόσον πεισθή ότι η υιοθεσία θέλει αποβή προς όφελος του υιοθετουμένου. Εις εκάστην περίπτωσιν η αρμοδία Αρχή θέλει ιδιαιτέρως φροντίσει όπως η υιοθεσία αύτη παρέχη εις τον υιοθετούμενον σταθερόν και αρμονικήν εστίαν. Κατά γενικόν κανόνα, η αρμοδία Αρχή δεν θέλει θεωρήσει τας ως άνω προϋποθέσεις ως επιτελεσθείσας, εάν η διαφορά ηλικίας μεταξύ του υιοθετούντος και του υιοθετουμένου είναι μικροτέρα της χωριζούσης τους γονείς από τα τέκνα ηλικίας". Τέλος, κατά το άρθρο 9 παρ.2 της ίδιας ως άνω Διεθνούς Σύμβασης: " Η ανάκρισης δέον όπως, εν τω ιδιάζοντι εις εκάστην περίτττωσιν μέτρω, επεκταθή μεταξύ άλλων και επί των κάτωθι σημείων : α) την προσωπικότητα, υγείαν και οικονομικά μέσα του υιοθετούντος, της οικογενειακής του ζωής, του τρόπου διαβιώσεως και της ικανότητάς του προς επιμόρφωση του υιοθετουμένου, β ) τα κίνητρα της επιθυμίας προς υιοθεσίαν του παιδίου, γ ) ..., δ ) την αμοιβαίαν καταλληλότητα μεταξύ υιοθετουμένου και υιοθετούντος, το χρονικό διάστημα καθ` ο το παιδίον παρέμεινεν υπό τας φροντίδας του υιοθετούντος...". Τόσο η Διεθνής Σύμβαση όσο και οι ως άνω διατάξεις του Α.Κ. θέτουν ως γενική αρχή που διέπει το δίκαιο της υιοθεσίας το συμφέρον του υιοθετουμένου, τη γενική δε αυτή αρχή πρέπει να υπηρετεί κάθε ερμηνεία των επιμέρους ρυθμίσεων. Η διαφορά όμως ηλικίας κατά τη σύμβαση και μάλιστα κατώτατης δεν αποτελεί προϋπόθεση της υιοθεσίας, αλλά κριτήριο, πότε δηλαδή η υιοθεσία εξυπηρετεί το συμφέρον του υιοθετουμένου. Επομένως, η διάταξη του άρθρου 1543 Α.Κ., η οποία ορίζει ότι ο υιοθετών πρέπει να μην έχει υπερβεί τα εξήντα έτη, πρέπει ως επιλογή του εσωτερικού νομοθέτη να συμπορεύεται προς την διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 και 2 της Σύμβασης, δηλαδή η υιοθεσία πρέπει να διασφαλίζει το συμφέρον του ανηλίκου. Ως εκ τούτου, όταν το συμφέρον του ανηλίκου επιτάσσει επιμήκυνση του ανώτατου ορίου ηλικίας, ιδίως δε και μικρό βαθμό, αυτό πρέπει αυτό να επιμηκύνεται διότι το ανώτατο όριο ηλικίας της διάταξης του άρθρου 1543 ΑΚ έχει σχετική και,επιβοηθητική σημασία και δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως αυστηρή προϋπόθεση της υιοθεσίας, ούτε να θεωρηθεί ότι καθιερώνει απαράβατο τυπικό κώλυμα υιοθεσίας και συντρέχει σπουδαίος λόγος για να πραγματοποιηθεί, που βέβαια δεν είναι άλλος από την όσο γίνεται πιο άρτια εξυπηρέτηση του συμφέροντος του υιοθετουμένου (ΑΠ 1632/2014).

Με την υπό κρίση αίτησή του ο αιτών ζητά να κηρυχθεί θετό τέκνο του το ανήλικο άρρεν τέκνο της συζύγου του, Μολδαβικής υπηκοότητας που φέρει το όνομα ......., το οποίο γεννήθηκε στη Ρώμη στις 10-7-2000, από πατέρα ο οποίος έχει κηρυχθεί σε αφάνεια, κατά τα λεπτομερώς αναφερόμενα στο υπό κρίση δικόγραφο και να καταχωρηθεί η απόφαση στο οικείο ληξιαρχικό βιβλίο. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η υπό κρίση αίτηση παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, το οποίο έχει διεθνή δικαιοδοσία στην προκειμένη περίπτωση και είναι καθύλη και κατά τόπο αρμόδιο, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (αρθ. 3 παρ. 1, 739, 740 παρ. 1 και 800 παρ. 1 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι έχει τηρηθεί η νόμιμη προδικασία, κατ’ άρθρο 748 παρ. 2 ΚΠολΔ, με την επίδοση αντιγράφου της αίτησης και της κλήσης στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκιδικής (βλ. τις υπ` αριθ. .../22-2-2017 και .../16-6-2017 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής ...... αντιστοίχως) και προσκομίζεται η σχετική έκθεση κοινωνικής έρευνας, η οποία διενεργήθηκε από την κοινωνική λειτουργό του Τμήματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής και κατατέθηκε νομότυπα. Στην προκειμένη δε περίπτωση, ο υιοθετών και το υιοθετούμενο έχουν διαφορετική ιθαγένεια και συνεπώς εφαρμοστέο δίκαιο είναι ως προς μεν τον αιτούντα, ο οποίος έχει την ελληνική ιθαγένεια, οι περί υιοθεσίας διατάξεις του Αστικού Κώδικα, ως προς δε το υιοθετούμενο, το οποίο έχει την μολδαβική ιθαγένεια, το μολδαβικό δίκαιο, το οποίο λαμβάνεται υπόψη αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 337 σε συνδυασμό με το άρθρο 741 του ΚΠολΔ, με την επιφύλαξη ότι η εφαρμογή των διατάξεων του δικαίου αυτού δεν προσκρούει στα χρηστά ήθη και την ημεδαπή δημόσια τάξη (άρθρο 33 ΑΚ), σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στη μείζονα σκέψη. Είναι συνεπώς νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1542, 1543, 1544, 1546, 1549, 1550, 1555, 1557, 1558, 1559 και 1562 ΑΚ, καθώς και στις προαναφερθείσες διατάξεις περί υιοθεσίας του 18ου Κεφαλαίου του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας πλην του αιτήματος να καταχωρηθεί η απόφαση που θα εκδοθεί στα ληξιαρχικά βιβλία το οποίο πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμο, καθόσον ο ληξίαρχος υποχρεούται εκ του νόμου (άρθρα 4 στοιχ. Β και 14 ν. 344/19765 «περί ληξιαρχικών πράξεων») να καταχωρεί στα τηρούμενα από αυτόν ληξιαρχικά βιβλία κάθε επερχόμενη μεταβολή στην κατάσταση του φυσικού προσώπου-που συμβαίνει και σε περίπτωση υιοθεσίας- κατόπιν δήλωσης του προκαλέσαντος αυτήν και μόνο σε περίπτωση άρνησής του να προβεί στη ζητούμενη ενέργεια (περίπτωση που δεν υφίσταται εν προκειμένω, κατά τα εκτειθέμενα στην αίτηση) μπορεί να υποχρεωθεί σε αυτήν δικαστικώς σύμφωνα με το άρθρο 791 ΚΠολΔ (ΕφΑΘ 2404/2003 ΕλλΔνη 2003.1667). Πρέπει, επομένως, η αίτηση να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την με ημερομηνία 22-3-2017 έκθεση συναίνεσης, που είναι συνημμένη στα πρακτικά συνεδρίασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, το οποίο εξέδωσε την με αριθμό 8/2017 απόφαση του, αποδεικνύεται ότι για την προκείμενη υιοθεσία συναίνεσαν αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ο αιτών, η σύζυγος του και βιολογική μητέρα του τέκνου καθώς και το ίδιο το ανήλικο τέκνο, σε ιδιαίτερο γραφείο χωρίς δημοσιότητα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 800 παρ. 2 του ΚΠολΔ Περαιτέρω, ο φυσικός πατέρας του υιοθετούμενου δεν έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου την συναίνεσή του, καθόσον αυτός έχει κηρυχθεί σε αφάνεια, όπως προκύπτει από την με αριθμό 2-1014/2007 απόφαση του Δικαστηρίου της πόλης ... της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, η οποία κατέστη αμετάκλητη την 9-1-2008, η οποία προσκομίζεται από τον αιτούντα σε επίσημη μετάφραση από την μολδαβική στην ελληνική γλώσσα. Περαιτέρω από τα έγγραφα που οι αιτούντες προσκομίζουν, μερικά από τα οποία μνημονεύονται ειδικότερα στη συνέχεια, χωρίς ωστόσο να παραλείπεται κανένα κατά την ουσιαστική εκτίμηση της υπόθεσης, αποδεικνύονται κατά την κρίση του Δικαστηρίου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο αιτών τέλεσε νόμιμο πολιτικό γάμο στις 5-12- 2008 στην ... Θεσσαλονίκης, με την ........, από τον οποίο (γάμο) δεν απέκτησαν τέκνα (βλ. το ακριβές φωτοαντίγραφο της υπ` αρίθ. πρωτ. ../Β/2008 ληξιαρχικής πράξης γάμου του Ληξίαρχου του Δήμου .... σε συνδυασμό με το με αριθ. πρωτ. .../2017 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου ...). Η τελευταία είχε αποκτήσει από τον προηγούμενο γάμο της με τον ........ ένα άρρεν τέκνο, τον ..... , μολδαβικής ιθαγένειας, που γεννήθηκε στο ... της Μολδαβίας στις 10-7-2000 στη Ρώμη (βλ. το με αριθμό ../15- 7- 2000 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης γέννησης του Ληξιαρχείου της Ρώμης, το οποίο προσκομίζεται σε επίσημη μετάφραση από την ιταλική και τη γαλλική στην Ελληνική γλώσσα). Ο φυσικός πατέρας του ως άνω ανήλικου ......, όπως προαναφέρθηκε, έχει κηρυχθεί σε αφάνεια την 9-1- 2008. Η ηλικία του αιτούντος, ο οποίος γεννήθηκε στις 30-7-1955, επιτρέπει την υιοθεσία, με βάση το ελληνικό δίκαιο, δεδομένου ότι αυτός έχει συμπληρώσει το τριακοστό και έχει υπερβεί το εξηκοστό έτος της ηλικίας του, μόλις κατά ενάμιση έτος κατά τον χρόνο κατάθεσης της αίτησης, την 17-2- 2017 καθώς η ηλικία του αιτούντος, η οποία κατά τα αναφερόμενα παραπάνω δεν αποτελεί το αποφασιστικό κριτήριο για την εξεύρεση του συμφέροντος του ανηλίκου δεδομένης μάλιστα της μικρής απόκλισης από το νόμιμο ανώτατο όριο (άρθρο 1543 ΑΚ - ενώ κατά το μολδαβικό δίκαιο - άρθρο 121 Οικογενειακού Κώδικα - αρκεί ο υιοθετών να έχει συμπληρώσει το 25° έτος της ηλικίας του ενώ και η υπέρβαση της ηλικίας των 50 ετών το οποίο θεσπίζεται ως ανώτατο όριο δεν ισχύει στην περίτπωση που ο θετός πατέρας είναι ο σύζυγος του βιολογικού γονέα του παιδιού προς υιοθεσία). Εξάλλου, ο αιτών έχει την απαιτούμενη διαφορά ηλικίας με το υιοθετούμενο, τόσο με βάση το ελληνικό δίκαιο, δεδομένου ότι είναι μεγαλύτερος από αυτό τουλάχιστον κατά δεκαοκτώ αλλά όχι και περισσότερο από πενήντα χρόνια (άρθρο 1544 ΑΚ), όσο και με βάση το μολδαβικό δίκαιο, το οποίο προβλέπει διαφορά ηλικίας μεταξύ του υιοθετούντος και του υιοθετούμενου τουλάχιστον δεκαπέντε ετών (άρθρο 123 του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας), παρά το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση, επειδή πρόκειται για υιοθεσία ανηλίκου τέκνου της συζύγου του αιτούντος, δεν απαιτείται να υπάρχει οπωσδήποτε η παραπάνω διαφορά ηλικίας (βλ. τα ως άνω αναφερόμενα άρθρα του ελληνικού ΑΚ και του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας). Ο αιτών είναι ικανός για δικαιοπραξία και δεν στερείται γονικών δικαιωμάτων, ούτε συντρέχουν άλλοι λόγοι ηθικής ή υγείας που να κωλύουν την τέλεση από αυτόν της υιοθεσίας (άρθρα 1543 ΑΚ και 121 του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας). Είναι υγιής, έχει άμεμπτο ποινικό παρελθόν και η οικονομική του κατάσταση είναι καλή, ικανή να εξασφαλίσει στο υιοθετούμενο άνετη διαβίωση. Η ζωή του με τη σύζυγο του και μητέρα του υιοθετούμενου είναι αρμονική, τα κίνητρα του ανιδιοτελή και διακατέχεται από έντονη επιθυμία να υιοθετήσει τον ανήλικο καθώς ήδη διανύει οκταετή αρμονικό έγγαμο βίο με την μητέρα αυτού κατά τη διάρκεια του οποίου κατοικούν σε ιδιόκτητη κατοικία του στη .... Χαλκιδικής, στην οποία διαμένει και το υιοθετούμενο καθόλο αυτό το χρονικό διάστημα, ενόψει δε της προσωπικότητας του και της αγάπης που τρέφει προς το παιδί, αναμένεται ότι θα ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο στα θέματα που άπτονται της ανατροφής του υιοθετούμενου (βλ. έκθεση κοινωνικής έρευνας της κοινωνικής λειτουργού). Ο ανήλικος, ο οποίος δεν έχει υιοθετηθεί από άλλον, βρίσκεται κοντά του ήδη από το 2008 (αρθ. 122 παρ. 1 του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας), οπότε η μητέρα του τέλεσε γάμο με τον αιτούντα.

Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αιτούμενη υιοθεσία είναι προς το συμφέρον του υιοθετούμενου και θα αποβεί προς όφελος του (άρθρα 1542 εδ. β` ΑΚ). Άλλωστε και η κοινωνική λειτουργός που διενήργησε τη σχετική κοινωνική έρευνα, εισηγείται την πραγματοποίηση της αιτούμενης υιοθεσίας. Συνεπώς, συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις, τόσο κατά το ελληνικό, όσο και κατά το μολδαβικό δίκαιο, γεγονός το οποίο απαιτείται ρητά και από το τελευταίο (μολδαβικό δίκαιο - αρθ. 121 παρ. 2), καθόσον ο αιτών - υιοθετών έχει την ελληνική ιθαγένεια και συνεπώς είναι αλλοδαπός κατά το μολδαβικό δίκαιο και άρα πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη και να κηρυχθεί το ανωτέρω ανήλικο θετό τέκνο του αιτούντος.

                                                   ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ο,τι κρίθηκε απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ κατά τα λοιπά την αίτηση.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ θετό τέκνο του αιτούντος .......... του ..., τον ανήλικο ....., τέκνο της συζύγου του ....... και του ....., το οποίο γεννήθηκε στις 10-7-2000 στην Ρώμη της Ιταλίας.

ΚΡΙΘΗΚΕ αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στον Πολύγυρο, στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                                                  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Μ.Δ.

ΑΠΟΦΑΣΗ 6295/2017 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ-ΕΚΟΥΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΤΕΚΝΟΥ ΠΟΥ ΑΠΟΚΤΗΘΗΚΕ ΧΩΡΙΣ ΓΑΜΟ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΤΟΥ 

6295/2017 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ
(Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
Εκούσια αναγνώριση ανήλικου τέκνου που αποκτήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του. Αποτελέσματα. Άσκηση αγωγής διατροφής για λογαριασμό ανήλικου αβάπτιστου τέκνου γεννημένου χωρίς γάμο των διαδίκων - γονέων του, από την ενάγουσα μητέρα του. Ανάθεση αποκλειστικά της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου στην ενάγουσα δυνάμει δικαστικής απόφασης μετά την διακοπή της εκτός γάμου συμβίωσή της με τον εναγόμενο. Συσχετισμός των οικονομικών δυνάμεων μεταξύ των διαδίκων. Επιδίκαση εις βάρος του εναγόμενου του ποσού των 250 ευρώ ως μηνιαία διατροφή για λογαριασμό του ανήλικου τέκνου του. Δέχεται εν μέρει την αγωγή.



                                                              ΑΠΟΦΑΣΗ 6295/2017
                                               (Αριθ. καταθ. αγωγής 10723/22-09-2016).
                                           ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΑΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
                                                                ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

        ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τον Δικαστή Βασίλειο Κατέρη, Πρωτοδίκη, ο οποίος ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και από τη Γραμματέα Αλεξάνδρα Τσουκαλά.

        ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, για να δικάσει την αγωγή με αριθμό καταθέσεως 10723/22-09-2016, με αντικείμενο τη διατροφή ανηλίκου τέκνου.

        ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Της ......................του ............., κατοίκου .............. Θεσσαλονίκης, ως ασκούσα την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου της ..................... του ............., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Άννας Ιωαννίδου (ΑΜΔΣΘ: 9882), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

        ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: Του ..........................., κατοίκου Θεσσαλονίκης, ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Μαριάννας Ρουσίδου (ΑΜΔΣΘ: 10680), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

   Η ενάγουσα με την από 22-09-2016 και υπ’ αριθ. καταθέσεως 10723/22-09-2016 αγωγή της, που απευθύνεται στο Δικαστήριο αυτό, ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ’ αυτήν.

    Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις τους.

                                                       ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ,

                                                      ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

      Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1484 του Α.Κ. «σε περίπτωση αναγνώρισης, εκούσιας ή δικαστικής, αν ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, το τέκνο έχει ως προς όλα θέση τέκνου γεννημένου σε γάμο απέναντι στους δύο γονείς και τους συγγενείς τους». Διαφορετικά ορίζεται στο νόμο, όπως ετπσημαίνεται και στην οικεία αιτιολογική έκθεση του Ν. 1329/1983, εκεί όπου από τη φύση των πραγμάτων, και κυρίως επειδή δεν υπάρχει έγγαμη συμβίωση των γονέων, δεν είναι δυνατή η εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για το τέκνο που γεννήθηκε από νόμιμο γάμο των γονέων του. Ως προς τα λοιπά όμως θέματα και δη για το ενδιαφέρον εν προκειμένω ζήτημα της διατροφής, η εξομοίωση είναι πλήρης. Η εξομοίωση δε αυτή επέρχεται με την ολοκλήρωση της αναγνωρίσεως του τέκνου, εκούσιας ή δικαστικής, οπότε και καθιδρύεται η συγγένεια πατέρα και τέκνου (βλ. ΕφΑΘ 2622/1995 ΕλλΔνη 37 . 1118). Δηλονότι, τελικά, εν όψει πάντων τούτων, αντίστοιχη, της εν αρχή αναφερομένης, κοινή υποχρέωση διατροφής του μη εν γάμω γεννηθέντος τέκνου τους έχουν, υπό τους αυτούς, ως ανωτέρω, όρους, η μητέρα του και ο εκουσίως ή δικαστικώς αναγνωρισθείς ως φυσικός του πατέρας (βλ. ΕφΘεσσ 2518/95 ΕλλΔνη 38 . 1163, ΕφΑΘ 2921/93 ΕλλΔνη 35. 450).

      Με την υπό κρίση αγωγή η ενάγουσα ζητάει να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει για λογαριασμό του ανηλίκου άρρενος αβάπτιστου τέκνου της, που γεννήθηκε χωρίς γάμο των διαδίκων - γονέων του και αναγνωρίστηκε εκούσια από τον εναγόμενο, διατροφή σε χρήμα ποσού (470) € μηνιαίως, διότι αυτό δεν διαθέτει εισοδήματα και αδυνατεί να διαθρέψει τον εαυτό του, για χρονικό διάστημα δύο ετών από την επίδοση της αγωγής και με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε δόσεως, να απαγγελθεί σε βάρος του εναγομένου χρηματική ποινή ποσού (1.000) € και προσωπική κράτηση διάρκειας έως ένα (01) έτος και να καταδικαστεί ο εναγόμενος στη δικαστική του δαπάνη.

     Με το περιεχόμενο αυτό και αίτημα η υπό κρίση αγωγή αρμόδια και παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 παρ. 1, 667 και 670 έως 676 του ΚΠολΔ (άρθρο 681 Β του ίδιου κώδικα), είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1475, 1484, 1485,1486, 1489, 1493, 1496, 1498, 1515, 346 ΑΚ, 907,910 περ. 4 και 176 του ΚΠολΔ, εκτός από το παρεπόμενο αίτημά της ν’ απειληθεί χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση σε βάρος του εναγομένου, για την περίπτωση μη συμμορφώσεώς του με το διατακτικό της παρούσης αποφάσεως, το οποίο δεν είναι νόμιμο και πρέπει ν` απορριφθεί, για το λόγο ότι εκ των διατάξεων της παρούσης αποφάσεως, αυτή μεν, με την οποία θέλει ρυθμισθεί η άσκηση της γονικής μέριμνας του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων συζύγων, εξαντλεί, λόγω του διαπλαστικού, κατά τα προαναφερθέντα, χαρακτήρα της, την ενέργειά της στην παραγωγή δεδικασμένου, ώστε να μη τίθεται ζήτημα εξαναγκαστικών μέτρων για την υλοποίησή της, ενώ η ετέρα διάταξή της, με την οποία θέλει ορισθεί το τυχόν οφειλόμενο από τον εναγόμενο ποσόν διατροφής προς την ενάγουσα ανήλικη, εκτελείται, ως καταψηφιστική, κατά τις κοινές διατάξεις των άρθρων 951 και 953 επ. του ΚΠολΔ, μη υφισταμένου, στην περίπτωση αυτή, πεδίου εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 946 και 947 του ιδίου Κώδικος. Πρέπει, επομένως, κατά το μέρος που κρίνεται νόμιμη η αγωγή, να εξετασθεί κατ’ ουσίαν, δεδομένου ότι για το παραδεκτό της καταβλήθηκε το ανάλογο τέλος δικαστικού ενσήμου με τις νόμιμες προσαυξήσεις υπέρ του ΤΝ και ΤΑΧΔΙΚ ( βλ. τα υπ’ αριθ. 444306, 444369, 444370 και 393091 αγωγόσημα σειράς Α`), ενώ για το παραδεκτό της συζήτησης τηρήθηκε το στάδιο προδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 681Γ παρ.2 του ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με τα άρθρα 38 του Ν. 2447/1996 και 19 του Ν. 2521/1997, για την απόπειρα συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς, καθώς ετιίσης, κατά το άρθρο 19 παρ. 3 του ν. 2521/1997 δεν δημιουργείται απαράδεκτο από την έλλειψη έρευνας και έκθεσης της αρμόδιας κοινωνικής υτιηρεσίας, ως προς τις συνθήκες διαβίωσης του ανηλίκου (βλ. ΕφΑΘ 4242/2001 ΕλλΔνη 2002,178).

      Περαιτέρω σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1489 § 2 ΑΚ, ως προελέχθη οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό μ’ αυτές των άρθρων 1490 και 1493 εδ. α` ΑΚ, σαφώς συνάγεται ότι, αν το ανήλικο τέκνο που δικαιούται διατροφής εγείρει αγωγή κατά του ενός γονέα μπορεί αυτός να επικαλεστεί κατ` ένσταση κατ` άρθρο 262 του ΚΠολΔ, ότι και ο άλλος γονέας έχει την οικονομική δυνατότητα σε σχέση με τη δική του και σε συνδυασμό με τις λοιπές υποχρεώσεις του να καλύψει μέρος της ανάλογης διατροφής του ανήλικου (βλ. ΑΠ 2127/1984 ΝοΒ 33, 1169, ΕφΑΘ 6827/1994 ΕλλΔνη 38, 687), οπότε με την απόδειξη της ενστάσεως αυτής, περιορίζεται η υποχρέωση του εναγόμενου γονέα για τη διατροφή του τέκνου του κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στη βάσει αυτής υποχρέωση συνεισφοράς του άλλου γονέα μη δυναμένου όμως του δικαστηρίου σε τιερίπτωση μη υποβολής της σχετικής αυτής ενστάσεως, να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως την οικονομική δυνατότητα του άλλου γονέα και κανονίσει αναλόγως προς τις δυνάμεις εκατέρου των γονέων, το επιδικαστέο σε βάρος του εναγομένου ποσό διατροφής (βλ. ΑΠ 272/2004 ΝοΒ 2005, 275, ΑΠ 344/2001 ΝοΒ 2002, 342, ΑΠ 1239/1988 ΕΕΝ 1989, 595 ΕφΑΘ 1504/1995 ΕλλΔνη 1996, 1120).

    Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, κατά τη συζήτηση της αγωγής, και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως, σε συνδυασμό και με τα έγγραφα, που νομότυπα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, δικόγραφα και οι αποφάσεις από άλλες, προηγηθείσες μεταξύ των ίδιων διαδίκων, δίκες (βλ. ΑΠ. 1758/2008, Α.Π.227/2008, Α.Π. 1590/2003 Δημοσίευση Νόμος), για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά παρακάτω, χωρίς όμως να έχει παραληφθεί κανένα για την ουσιαστική διάγνωση της παρούσας διαφοράς, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και τους κανόνες της λογικής που λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα (άρθρο 336 παρ.4 του ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν, κατά τη κρίση του Δικαστηρίου αυτού, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι, που είναι ενήλικοι, διατηρούσαν εκτός γάμου ερωτική σχέση από το έτος 2003 και από τη σαρκική τους συνάφεια απέκτησαν ένα ανήλικο τέκνο, την κόρη τους ................, η οποία γεννήθηκε την 03-03- 2009 και την οποία ο εναγόμενος αναγνώρισε εκούσια ως τέκνο του με την με αριθμό 1565/12-05-2009 πράξη αναγνώρισης εξώγαμου τέκνου και προσδιορισμού επωνύμου του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης .................... Ωστόσο, λόγω προστριβών στις μεταξύ τους σχέσεις οι διάδικοι διέκοψαν οριστικά την εκτός γάμου συμβίωσή τους από τον μήνα Ιούλιο του έτους 2011. Μετά την άσκηση από μέρους της ενάγουσας της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 25020/2012 αγωγής της, εκδόθηκε η με αριθμό 23226/11-11-2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία ανατέθηκε στην ενάγουσα η αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας της ανήλικης κόρης της και υποχρεώθηκε ο εναγόμενος να της προκαταβάλλει ως διατροφή για λογαριασμό της τελευταίας το ποσό των (180) € μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από το χρονικό σημείο της συζήτησης της κατά τα ανωτέρω αγωγής έως την 30-09-
2013 και το ποσό των (200) € μηνιαίως από 01-10-2013 έως 31-12-2015.

      Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα δεν διαθέτει κανένα απολύτως εισόδημα, καθώς μετά τη γέννηση της κόρης της δεν έχει εργαστεί, ενώ λόγω της γενακότερης δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας είναι ιδιαίτερα δυσχερής η εύρεση, σταθερής εργασίας. Ενόψει της κατάστασης αυτής η ενάγουσα υπέβαλε την από 29-04- 2015 αίτηση με αντικείμενο τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα αντιμετώτησης της ανθρωπιστικής κρίσης του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η οποία έγινε δεκτή την 21-07-
2015, με συνέπεια να της χορηγηθεί κάρτα κοινωνικής αλληλεγγύης. Εξάλλου, η τελευταία δεν διαθέτει κανένα περιουσιακό στοιχείο, πλην της κυριότητας ενός διαμερίσματος εμβαδού (32,22 τ.μ.), το οποίο βρίσκεται στη ................... Θεσσαλονίκης επί της οδού ....................... αριθ. 230/4Β και το οποίο
χρησιμοποιεί ως κατοικία της ίδιας και της ανήλικης κόρης της. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι για την απόκτηση του εν λόγω διαμερίσματος η ενάγουσα έλαβε στεγαστικό δάνειο ποσού (60.000) € από την ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ............... Α.Ε.», στην οποία οφείλει από την αιτία αυτή το συνολικό ποσό των (38.900,11€). Ενόψει μάλιστα της αδυναμίας της να ανταποκριθεί στις απορρέουσες από την παραπάνω δανειακή σύμβαση υποχρεώσεις της υπέβαλε αίτηση προς το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης αίτηση για την υπαγωγή της στη διαδικασία του ν. 3869/2010 και πέτυχε να της χορηγηθεί η με αριθμό 3582/05-03-2015 προσωρινή διαταγή της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, με την οποία ανεστάλησαν οι ατομικές διώξεις σε βάρος της περιουσίας της, διατάχθηκε η διατήρηση της πραγματικής και νομικής κατάστασης της τελευταίας μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αίτησης της και ορίστηκαν μηδενικές καταβολές προς τη δανείστρια της ανώνυμη τραπεζική εταιρία.

      Εξάλλου αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος έχει εργαστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα σε καταστήματα εστίασης και έχει αποκτήσει σημαντική επαγγελματική εμπειρία στον τομέα αυτό. Εκμεταλλευόμενος την εν λόγω εμπειρία του μετοίκησε από τον Ιούνιο του έτους 2013 στην Ολλανδία, όπου παρέχει την εργασία του σε εστιατόριο έναντι αποδοχών, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν είναι μικρότερες του ποσού των (1.000) € τουλάχιστον μηνιαίως. Διαμένει στην Ολλανδία σε μισθωμένο δωμάτιο καταβάλλοντας μηνιαίο μίσθωμα ποσού (450) €. Επίσης αποδείχθηκε ότι από το χρονικό σημείο της μετοίκισής του στην Ολλανδία ο εναγόμενος διέκοψε την καταβολή οποιουδήποτε άξιου λόγου χρηματικού ποσού προς το σκοπό της κάλυψης των διατροφικών αναγκών της ανήλικης κόρης του, καταβάλλοντας μόνο μικροποσά της τάξεως των (70) € έως (150) € μηνιαίως. Η τελευταία διανύει κατά το χρονικό σημείο της συζήτησης της κρινόμενης αγωγής το όγδοο (8°) έτος της ηλικίας της, διαμένει μαζί με την ενάγουσα μητέρα της στην κατά τα ανωτέρω οικία της τελευταίας και κατά το τρέχον σχολικό έτος φοιτά στην Β` Δημοτικού. Αντιμετωπίζει τις συνήθεις ανάγκες των παιδιών της ηλικίας της, αλλά πέρα απ’ αυτές απαιτείται να λαμβάνει συχνά φαρμακευτική αγωγή και να υπόκειται σε ιατρική παρακολούθηση, καθώς πάσχει από αλλεργική ρινίτιδα.

     Ακόμη αποδείχθηκε ότι, η ανήλικη κόρη των διαδίκων στερείται οποιοσδήποτε περιουσίας, ενώ λόγω του νεαρού της ηλικίας της δεν είναι σε θέση να εργαστεί και κατ’ επέκταση να αποκομίσει οποιοδήποτε εισόδημα από την εργασία της. Με βάση τα δεδομένα αυτά και ενόψει των οικονομικών δυνάμεων των διάδικων γονέων της το Δικαστήριο κρίνει ότι για την κάλυψη των αναγκών στέγασης, ανατροφής, εκπαίδευσης, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και ψυχαγωγίας της απαιτείται μηνιαίως το ποσό των τετρακοσίων ευρώ (400) €, η καταβολή του οποίου βαρύνει τους διαδίκους ανάλογα με τις οικονομικές δυνάμεις που απολαμβάνει ο καθένας από αυτούς. Εξάλλου, στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται τόσο η αξία των αποτιμητών σε χρήμα προσωπικών υττηρεσιών της ενάγουσας προς την κόρη της όσο και οι παροχές στέγασης, θέρμανσης, ηλεκτροφωτισμού και ύδρευσης, τις οποίες της προσφέρει στο τιλαίσιο της κοινής διαμονής τους. Επομένως, το ποσό, με το οποίο πρέτιει να επιβαρυνθεί ο εναγόμενος ως συνεισφορά για την κάλυψη των διατροφικών
αναγκών της ανήλικης κόρης του ανέρχεται στο ποσό των διακοσίων πενήντα ευρώ (250) € μηνιαίως.

       Κατ’ ακολουθίαν πάντων τούτων πρέπει η ένδικη αγωγή να γίνει δεκτή και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη κατά ένα μέρος, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. Όσον αφορά εξάλλου τα δικαστικά έξοδα, δεδομένου ότι η ενάγουσα απηλλάγη αυτών με την υπ’ αριθ. 6370/2016 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε με βάση τις διατάξεις του ν. 3226/2004 περί παροχής νομικής βοήθειας σε πρόσωπα χαμηλού εισοδήματος, τα δικαστικά έξοδα από τα οποία αυτή ατιηλλάγη και η αποζημίωση (αμοιβή) του πληρεξουσίου δικηγόρου της, θα επιδικαστούν σε βάρος του εναγόμενου κατά το λόγο της ήττας του (άρθρο 178 του ΚΠολΔ), πλην όμως υπέρ του Δημοσίου το οποίο τα εισπράττει σύμφωνα με τις διατάξεις για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων (άρθρο 12 του ν. 3226/2004).

                                                            ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

       ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ αντιμωλία των διαδίκων.

       ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

       ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να προκαταβάλει την πρώτη ημέρα κάθε μήνα στην ενάγουσα μητέρα της προαναφερόμενης ανήλικης .................., και για λογαριασμό της, ποσόν διατροφής ύψους διακοσίων πενήντα ευρώ (250) € προκαταβολικά, για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών από της κοινοποιήσεως της αγωγής, νομιμοτόκως από της καθυστερήσεως πληρωμής εκάστης μηνιαίας δόσεως μέχρι την εξόφληση.

       ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εναγόμενο και υπέρ του Δημοσίου, στην καταβολή ενός μέρους των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, το οποίο ορίζει σε διακόσια τριάντα ευρώ (230) €.

       ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 25 Απριλίου 2017, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους.

                                     Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

6733/2016 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ ΑΣΦ (ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΤΕΚΝΩΝ

6733/2016 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ ΑΣΦ
(ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΤΕΚΝΩΝ

Ασφαλιστικά μέτρα. Αίτηση για την προσωρινή επιδίκαση διατροφής ανήλικου τέκνου. Απαράδεκτη η άσκηση προφορικά ανταίτησης από τον καθ’ ου για τη ρύθμιση από το δικαστήριο του δικαιώματός του για την επικοινωνία του με το ανήλικο τέκνο του, καθώς δεν προβλέπεται πλέον η άσκηση προφορικής ανταγωγής ακόμα και στις περιπτώσεις που η υποβολή προτάσεων δεν είναι υποχρεωτική, όπως στις μικροδιαφορές, ούτε και η άσκηση προφορικής ανταίτησης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Καθορισμός του ποσού το οποίο οφείλει να καταβάλει ο καθ’ου ως μηνιαία διατροφή στο ποσό των 140,00 ευρώ. Δέχεται εν μέρει την κύρια αίτηση. Απορρίπτει την ανταίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ:6733/2016

Αριθμός κατάθεσης αίτησης 6696/2016

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Ευθαλία Λύτρα, Πρωτοδίκη, που ορίστηκε κατόπιν κλήρωσης.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 10 Αυγούστου 2016, χωρίς τη σύμπραξη γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ - ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΝΤΑΙΤΗΣΗ: ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, για λογαριασμό των ανήλικων τέκνων της ... και ..., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Άννας Ιωαννίδου (Α.Μ. 9882), που κατέθεσε έγγραφο σημείωμα.

ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ - ΑΝΤΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: ...., κατοίκου Θεσσαλονίκης, ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Καλυψώς Γούλα (Α.Μ. 3611), που κατέθεσε έγγραφο σημείωμα.

Η αιτούσα άσκησε την υπ’ αριθ. κατάθεσης .../11-7-2016 αίτησή της, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 10-8-2016, οπότε και συζητήθηκε.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα περιέχονται στα έγγραφα σημειώματα που κατέθεσαν.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η αιτούσα στην υπό κρίση κύρια αίτηση εξιστορεί ότι το έτος 2003 τέλεσε νόμιμο γάμο με τον καθ’ ου η αίτηση, από τον οποίο απέκτησαν δύο ανήλικα τέκνα, τη .... και τον ..., ότι ο γάμος τους αυτός λύθηκε ήδη με συναινετικό διαζύγιο, καθώς και ότι με το μνημονευόμενο ιδιωτικό συμφωνητικό, που επικυρώθηκε με την απόφαση του διαζυγίου, της ανατέθηκε η επιμέλεια των ανωτέρω παιδιών της. Ζητεί δε, επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση, να υποχρεωθεί ο καθ’ ου να της προκαταβάλλει, ως προσωρινή συμμετοχή του στη μηνιαία διατροφή του κάθε παιδιού τους, το ποσό των 170 ευρώ το μήνα για το καθένα, νομιμότοκα από την καθυστέρηση καταβολής κάθε δόσης, διότι τα τέκνα αυτά, λόγω της απορίας τους και της ανικανότητάς τους προς εργασία, δεν μπορούν να αυτοδιατραφούν. Ζητεί, τέλος, να καταδικαστεί ο αντίδικός της στη δικαστική της δαπάνη.

Η αίτηση αυτή εισάγεται παραδεκτά ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, που είναι καθ’ ύλην και κατά τόπο αρμόδιο (άρθρα 22, 683 ΚΠολΔ), για να εκδικαστεί κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ). Είναι δε νόμιμη και στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1485, 1486, 1488, 1492, 1493, 1496, 1498, 1510, 1518 ΑΚ, 728 παρ.1 περ.α`, 729 και 176 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.

Ο καθ’ ου η (κύρια) αίτηση, με δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου του, που διατυπώθηκε προφορικά στο ακροατήριο, και με το έγγραφο σημείωμά του, που κατατέθηκε νομότυπα μετά τη συζήτηση της υπόθεσης, άσκησε ανταίτηση, με την οποία, επικαλούμενος επείγουσα περίπτωση, ζητεί να ρυθμιστεί προσωρινά το δικαίωμά του επικοινωνίας με τα ανωτέρω ανήλικα τέκνα του κατά τον προτεινόμενο απ’ αυτόν τρόπο, με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης για κάθε μη συμμόρφωση της καθ’ ης η ανταίτηση - αιτούσας με την απόφαση.

Η ως άνω ανταίτηση εισάγεται απαραδέκτως προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ), καθόσον αυτή ασκήθηκε προφορικά κατά τη συζήτηση της κύριας αίτησης, δηλαδή χωρίς να έχει τηρηθεί η απαιτούμενη από το νόμο έγγραφη προδικασία, η οποία ελέγχεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο ως αναγόμενη στη δημόσια τάξη (άρθρο 111 ΚΠολΔ), δοθέντος ότι, στο πλαίσιο των τροποποιήσεων που επέφερε από 1-1-2016 στον ΚΠολΔ ο ν. 4335/2015, σύμφωνα με τα τροποποιηθέντα ήδη άρθρα 238 και 268 ΚΠοΜ δεν προβλέπεται πλέον η άσκηση προφορικής ανταγωγής, ακόμη και στις
περιπτώσεις που η υποβολή προτάσεων δεν είναι υποχρεωτική, όπως στις μικροδιαφορές, ούτε και η άσκηση προφορικής ανταίτησης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (βλ. και άρθρο 686 παρ.1, 5 και 6 ΚΠολΔ, όπως ισχύει από 1-1-2016). Συνεπώς, πρέπει αυτή να απορριφθεί και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης (... και .. αντίστοιχα), οι οποίοι αμφότεροι εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου κατά τη δημόσια συνεδρίαση αυτού, από όλα χωρίς εξαίρεση τα έγγραφα που προσκομίζουν με επίκληση οι διάδικοι και από τους ισχυρισμούς τους που ανέπτυξαν προφορικά οι πληρεξούσιες δικηγόροι τους στο ακροατήριο και την εν γένει συζήτηση υπόθεσης πιθανολογήθηκαν κατά την κρίση του Δικαστηρίου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Από το θρησκευτικό γάμο που τέλεσαν οι διάδικοι τη 14η Ιουνίου 2003 στη Θεσσαλονίκη απέκτησαν δύο τέκνα, τη ... και τον ..., που βρίσκονται κατά τη συζήτηση της υπόθεσης σε ηλικία 13 και 11 ετών αντίστοιχα. Ο γάμος τους λύθηκε συναινετικά με την υπ’ αριθ. 37462/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία έγινε αμετάκλητη. Με την ίδια απόφαση επικυρώθηκε και η από 9-1-2008 έγγραφη συμφωνία των διαδίκων περί ανάθεσης της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων τους στην αιτούσα και περί ρύθμισης του δικαιώματος της επικοινωνίας του καθ’ ου με αυτά. Ήδη η μεν αιτούσα διαμένει σε μισθωμένο διαμέρισμα επί της οδού ...... .. στην .... Θεσσαλονίκης μαζί με τα δύο ανήλικα τέκνα των διαδίκων, ο δε καθ’ ου έχει συνάψει νέο γάμο και διαμένει μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του και τα ανήλικα παιδιά της σε κατοικία ιδιοκτησίας της τελευταίας στην ... ... Θέρμης Θεσσαλονίκης. Ως εκ τούτου, ο τελευταίος δεν επιβαρύνεται με έξοδα στέγασης, παρά μόνο με την ανάλογη συμμετοχή του στις λειτουργικές δαπάνες της εν λόγω κατοικίας. Πιθανολογήθηκε, εξάλλου, ότι από την 1-1-2016 ο καθ’ ου η αίτηση είναι άνεργος και λαμβάνει επίδομα ανεργίας, ύψους 395 ευρώ, ενώ μέχρι τις 31-12-2015 αυτός εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος σε εταιρία παροχής προϊόντων και υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών, με μηνιαίο μισθό ύψους 761,90 ευρώ. Είναι δε κύριος ενός Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, μάρκας ......, 1.600 κυβικών, ενώ δεν πιθανολογείται ότι έχει ακίνητη περιουσία, ούτε άλλα εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή ή εργασία. Ο ίδιος πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας με υποτροπιάζουσα διαλείπουσα μορφή, εξαιτίας της οποίας έχει ήδη νοσηλευτεί κατά το παρελθόν και βρίσκεται σε καθημερινή φαρμακευτική αγωγή (βλ. πολλαπλές ιατρικές γνωματεύσεις που προσκομίζει). Ωστόσο, παρά την ανωτέρω κατάσταση της υγείας του, κρίνεται ότι ο καθ’ ου, λαμβανομένης υπόψη και της προηγούμενης εργασιακής εμπειρίας του, είναι ικανός να εργαστεί σε οποιαδήποτε - ήπιας μορφής- απασχόληση, όπως άλλωστε έπρεπε μέχρι και τις 31-12-2015, από την οποία (εργασία) δύναται να λαμβάνει ως μηνιαίο μισθό κατ’ ελάχιστον το ποσό των 450 ευρώ. Ο ίδιος δεν βαρύνεται με άλλες υποχρέωσεις, εκτός από την εκ του νόμου υποχρέωση διατροφής των δύο ανήλικων τέκνων του. Περαιτέρω, η αιτούσα εργάζεται ως υπάλληλος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης και δη στην ΕΡΤ3 και από την εργασία της αυτή λαμβάνει καθαρές μηνιαίες αποδοχές ύψους 885,69 ευρώ. Διαμένει δε μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της στην προαναφερθείσα μισθωμένη κατοικία στη Θεσσαλονίκη, αντί μισθώματος ποσού 300 ευρώ το μήνα, και, συνεπώς, επιβαρύνεται αναλόγως με τις αντίστοιχες δαπάνες στέγασης και με τις έτερες λειτουργικές δαπάνες της κατοικίας αυτής. Είναι δε κυρία ενός ακινήτου - μεζονέτας, κείμενης στον Τρίλοφο Θεσσαλονίκης, την οποία πιθανολογήθηκε ότι εκμισθώνει, εισπράττοντας ως μηνιαίο μίσθωμα το ποσό των 190 ευρώ. Άλλα εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή ή εργασία, πλην των προαναφερόμενων, δεν πιθανολογήθηκε ότι έχει, ούτε άλλη περιουσία, κινητή ή ακίνητη. Εξάλλου, τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων δεν είναι σε θέση, λόγω της ηλικίας τους και των αναγκών της εκπαίδευσής τους, να εξασφαλίσουν μόνα τους τη διατροφή τους, ενώ δεν πιθανολογήθηκε ότι έχουν περιουσία που να τους αποφέρει έσοδα. Διαμένουν μαζί με τη μητέρα τους στην ως άνω μισθωμένη κατοικία και έτσι βαρύνονται με τα ανάλογα έξοδα στέγασης και συντήρησης αυτής, τα οποία καλύπτει για λογαριασμό τους η μητέρα τους. Οι λοιπές ανάγκες τους διατροφής, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, πέραν αυτής που καλύπτεται από τον ασφαλιστικό τους φορέα, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας τους είναι οι συνήθεις ανάγκες ανατροφής και εκπαίδευσης των παιδιών που βρίσκονται στην ίδια ηλικία και ζουν υπό παρόμοιες συνθήκες και ανέρχονται μηνιαίος στο ποσό των 420 ευρώ για το κάθε τέκνο, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι αποτιμώμενες σε χρήμα συναφείς με τη στέγαση, περιποίηση και φροντίδα τους υπηρεσίες, που τους προσφέρει η μητέρα τους. Συνεπώς, τα τέκνα αυτά έχουν δικαίωμα διατροφής σε χρήμα έναντι των ως άνω γονέων τους, οι οποίοι ενέχονται προς τούτο ανάλογα με τις πιο πάνω προσδιορισθείσες οικονομικές τους δυνάμεις (άρθρα 1485, 1489 παρ.2 ΑΚ). Κατ’ ακολουθίαν, ενόψει των ανωτέρω οικονομικών δυνάμεων των διαδίκων και των εν γένει περιστάσεων, η διατροφή που βαρύνει τον καθ’ ου η αίτηση καθορίζεται στο ποσό των 140 ευρώ μηνιαίος για το κάθε τέκνο, το οποίο κρίνεται ανάλογο με τις ανάγκες και τις συνθήκες ζωής των ανηλίκων, ενώ το υπόλοιπο ποσό (των 280 ευρώ) που απαιτείται μηνιαίως για τη διατροφή κάθε τέκνου βαρύνει την αιτούσα, η οποία εκπληρώνει κατά τα ανωτέρω τη σχετική υποχρέωσή της με τα εισοδήματά της από την εργασία της και με την προσφορά των προσωπικών της υπηρεσιών περιποίησης αυτών. Κατόπιν όλων αυτών, δεδομένου ότι πιθανολογήθηκε η συνδρομή επείγουσας περίπτωσης, λόγω της άμεσης ανάγκης διατροφής των ανήλικων παιδιών των διαδίκων, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη η ένδικη αίτηση και να υποχρεωθεί ο καθ’ ου να καταβάλλει την πρώτη ημέρα κάθε μήνα στην αιτούσα, ως ασκούσα την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων τους, το ποσό των 140 ευρώ μηνιαίως ως προσωρινή συνεισφορά στη διατροφή της κόρης του ... και το ίδιο ποσό (των 140 ευρώ) μηνιαίους ως προσωρινή συνεισφορά στη διατροφή του ανήλικου γιου του ...., ήτοι το συνολικό ποσό των 280 ευρώ μηνιαίος, αρχής γενομένης από την επίδοση της κρινόμενης αίτησης, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε μηνιαίας δόσης. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο καθ’ ου - ανταιτών, που ηττάται εν μέρει, σε ανάλογο μέρος των δικαστικών εξόδων της αιτούσας - καθ’ ης η ανταίτηση (άρθρα 106, 176 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ με την παρουσία των διαδίκων την κύρια αίτηση και την προφορικά ασκηθείσα ανταίτηση.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την ανταίτηση.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την κύρια αίτηση.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον καθ’ ου η αίτηση να προκαταβάλλει την πρώτη ημέρα κάθε μήνα στην αιτούσα, ως ασκούσα την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων τους ...., το ποσό των εκατόν σαράντα (140) ευρώ μηνιαίως για το κάθε τέκνο, ήτοι το συνολικό ποσό των διακοσίων ογδόντα (280) ευρώ μηνιαίως, ως προσωρινή συμμετοχή στη διατροφή τους, αρχής γενομένης από την επίδοση της αίτησης, νομιμότοκα από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε δόσης.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον καθ’ ου η αίτηση - ανταιτούντα σε μέρος των δικαστικών εξόδων της αιτούσας - καθ’ ης η ανταίτηση, το οποίο ορίζει στο ποσό των διακοσίων (200) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, παρουσία και της Γραμματέως Παναγιώτας Κουζιάμπαση.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ και θεωρήθηκε 12-9-2016 Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

(για τη δημοσίευση)

Π.Β.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ-ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥ ΑΝΗΛΙΚΟΥ (ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΔΙΚΑΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ)-ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΗ ΣΕ ΙΣΤΟΤΟΠΟ ΝΟΜΟΣ 102/2013 ΜΠΡ ΧΑΛΙΔΙΚ

(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Επιτροπεία αλλοδαπού ανηλίκου. Διεθνής δικαιοδοσία ελληνικών δικαστηρίων. Εφαρμοστέο δίκαιο. Υπήκοος Γεωργίας. Εφαρμοστέο το δίκαιο της Γεωργίας και των διατάξεων του Αστικού Κώδικα της Γεωργίας που αντιστοιχούν στο θεσμό της επιτροπείας του ελληνικού δικαίου (θέση υπό κηδεμονία).

ΑΠΟΦΑΣΗΣ 102/2013 Αριθμός έκθεσης κατάθεσης αίτησης 1638/259/03-09-2012

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ / ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Μαρία Κορυφίδου, Πρωτοδίκη, που ορίσθηκε από την Πρόεδρο Πρωτοδικών και από τη Γραμματέα, Αικατερίνη Καραγιάννη.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια και στο ακροατήριο του στις 6 Φεβρουαρίου 2013 για να δικάσει την υπ` αριθμό έκθεσης κατάθεσης 1638/259/03-09-2012 αίτηση με αντικείμενο τη θέση ανήλικου προσώπου υπό επιτροπεία και το διορισμό επιτρόπου και εποπτικού συμβουλίου.

ΑΙΤΟΥΣΑ: ............ , κάτοικος Πολύχρονου Χαλκιδικής, που παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας Δικηγόρου, Άννας Ιωαννίδου, η οποία κατέθεσε έγγραφες προτάσεις.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης, αρχική δικάσιμος της οποίας ορίστηκε η 24-10-2012 και, μετ` αναβολή, η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, η πληρεξούσια Δικηγόρος της αιτούσας ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις του.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 3 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων υπάγονται Έλληνες και αλλοδαποί, εφόσον υπάρχει αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου. Με τη διάταξη αυτήν καθιερώνεται ως ειδικός κανόνας η διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών πολιτικών δικαστηρίων και επί ιδιωτικών διεθνών διαφορών, εφόσον αυτές συνδέονται με την ελληνική πολιτεία με στοιχείο θεμελιωτικό αρμοδιότητας ελληνικού δικαστηρίου κατά -τις διατάξεις περί γενικών και ειδικών δωσιδικιών (ΑΠ 803/2000 ΕλΔνη 2002.1599, ΑΠ 108/1988 ΕλΔνη 1988.1392, ΕφΑΘ 6073/2002, ΕλΔνη 2003.211). Στις περιπτώσεις αυτές τα ελληνικά δικαστήρια εφαρμόζουν, επί του δικονομικού- μεν πεδίου, αποκλειστικώς το ελληνικό δικονομικό δίκαιο, επί δε του πεδίου του ουσιαστικού δικαίου το από τις διατάξεις του ελληνικού ιδιωτικού διεθνούς δικαίου υποδεικνυόμενο ως εφαρμοστέο δίκαιο. Εξάλλου, κατά το άρθρο 24 του Α.Κ., «1. η επιτροπεία, καθώς και κάθε άλλη επιμέλεια, διέπονται από το δίκαιο της ιθαγένειας του προσώπου το οποίο αφορούν. 2. Ελληνικό δικαστήριο μπορεί να διορίσει επίτροπο ή άλλο επιμελητή για αλλοδαπό που κατοικεί στην Ελλάδα...... Συνεπώς, τα ελληνικά πολιτικά δικαστήρια έχουν διεθνή δικαιοδοσία προς διορισμό επιτρόπου ή άλλου επιμελητή ανηλίκου αλλοδαπού, εφόσον αυτός έχει κατοικία στην Ελλάδα, εφαρμόζοντας ως προς το περιεχόμενα της επιτροπείας ή άλλης επιμέλειας το δίκαιο της ιθαγένειας του αλλοδαπού, υπό την προϋπόθεση ότι η εφαρμογή των διατάξεων του δικαίου αυτού δεν προσκρούει στα χρηστά ήθη ή γενικά στη δημόσια τάξη (άρθρα 24 και 33 του Α.Κ.). Περαιτέρω, η επιτροπεία ανηλίκων ανήκει στους θεσμούς που επιδιώκουν να προστατεύσουν τον ανήλικο, όταν αυτός δεν "προστατεύεται" από τους γονείς του. Δεν είναι στην κυριολεξία οικογενειακή σχέση, αλλά προσπαθεί να υποκαταστήσει την οικογένεια και γι` αυτό ανήκει στις λεγόμενες "οιονεί" οικογενειακές σχέσεις. Μεταξύ των περιπτώσεων στις οποίες ένας ανήλικος τίθεται υπό επιτροπεία, με βάση το ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο, συγκαταλέγεται και αυτή της απουσίας της γονικής μέριμνας, η οποία μπορεί να υφίσταται είτε γιατί το παιδί είναι αγνώστων γονέων (ή έκθετο), είτε γιατί η γονική μέριμνα δε δύναται να ασκηθεί από κανέναν από τους γονείς είτε γιατί έπαυσε η γονική μέριμνα των γονέων. Το τελευταίο συμβαίνει όταν και οι δύο γονείς έχουν πεθάνει ή έχουν κηρυχθεί άφαντοι ή έχουν εκπέσει από τη γονική μέριμνα, καθώς και όταν πεθάνει, κηρυχθεί άφαντος ή εκπέσει ο μοναδικός φορέας της γονικής μέριμνας (επιζών γονέας ή μητέρα τέκνου γεννημένου χωρίς γάμου που δεν έχει αναγνωρισθεί). Η επιτροπεία είναι πάντοτε δοτή και πλέον, μετά τις τροποποιήσεις του Ν. 2447/1996, εφαρμόζεται η αρχή της "ενιαίας επιτροπείας", ενόψει της ρύθμισης του άρθρου 1603 του Α.Κ., που προβλέπεται ότι ο επίτροπος έχει «το καθήκον και το δικαίωμα να επιμελείται του προσώπου του ανηλίκου, να διοικεί την περιουσία του και να τον εκπροσωπεί σε κάθε δικαιοπραξία ή δίκη που αφορά το πρόσωπο ή την περιουσία του». Αντίστοιχες ρυθμίσεις προβλέπονται και από τον Αστικό Κώδικα της Γεωργίας, που εν προκειμένου τυγχάνει εφαρμογής δεδομένου ότι το πρόσωπο στο οποίο αφορά η αίτηση είναι υπήκοος Γεωργίας. Ειδικότερα, στο άρθρο 1275 παρ. 1 του Αστικού Κώδικα της Γεωργίας ορίζεται ότι «Για τα ανήλικα τέκνα που έμειναν χωρίς γονική μέριμνα, λόγω θανάτου των γονέων, αναγνώρισης των γονέων ως θανόντων, στέρησης γονικής μέριμνας των γονέων, αναστολής ή περιορισμού του δικαιώματος, αναγνώρισης ανικανότητας προς δικαιοπραξία, αναγνώρισης ως αγνοούμενου ή αναγνώρισης του τέκνου ως εγκαταλειμμένου, καθορίζεται η επιμέλεια και η κηδεμονία με σκοπό την ανατροφή, την υπεράσπιση των προσωπικών και περιουσιακών δικαιωμάτων και συμφερόντων τους» ενώ σύμφωνα με το μεν άρθρο 1276 «Η επιμέλεια ορίζεται για το τέκνο, το οποίο δεν συμπλήρωσε την ηλικία των επτά ετών είτε για το πρόσωπο, το οποίο αναγνωρίζεται από το δικαστήριο ανίκανο για δικαιοπραξία, λόγω ψυχικής ασθένειας ή νοητικής καθυστέρησης» με το δε άρθρο 1277 «1. Η κηδεμονία ορίζεται για το ανήλικο πρόσωπο ηλικίας από επτά μέχρι δεκαοκτώ ετών.... ...

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 1279 του Α.Κ. της Γεωργίας «Η καθιέρωση της επιμέλειας και κηδεμονίας του παιδιού μπορεί να γίνει και σε εκείνη την περίπτωση, που: Α) Το δικαστήριο ενημερώνει τους φορείς της επιμέλειας και κηδεμονίας (που κατά το άρθρο 1278 του ως άνω αλλοδαπού δικαίου είναι το Υπουργείο Εργασίας, Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ή τις εξουσιοδοτημένες υπηρεσίες που υπάγονται στο σύστημα του) για τον περιορισμό και τη στέρηση των γονικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και για τους δύο γονείς του παιδιού, Β) Εγινε αναστολή των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του γονέα, Γ) Απεβίωσαν και οι δύο γονείς του παιδιού, Δ) Ο κηδεμόνας του παιδιού που διορίστηκε απεβίωσε είτε στερήθηκε των δικαιωμάτων του, Ε) Το δικαστήριο αναγνωρίζει το τέκνο εγκαταλειμμένο, Ζ) Ο γονέας αναγνωρίστηκε ως ανίκανος προς δικαιοπραξία είτε αγνοείται. Τέλος, κατά το άρθρο 1282 παρ. 2 του ως άνω αλλοδαπού δικαίου «Για την επιλογή του επιμελητή και του κηδεμόνα θα ληφθούν υπόψη τα ατομικά τους προσόντα, η ικανότητα εκτέλεσης των υποχρεώσεων που τους ανατέθηκαν, οι δημιουργηθείσες μεταξύ τους σχέσεις, οι οποίες υπάρχουν μεταξύ αυτών και του επιμελουμένου ή του κηδεμονευομένου, τα συμφέροντα του επιμελουμένου ή του κηδεμονευομένου, επίσης η αναφορά του γονέα ή του διαθέτη. Εξάλλου, με τα άρθρα 1283, 1284, 1288,1290, 1294, 1295, 1296 καθορίζονται οι λόγοι αποκλεισμού του διορισμού ενός προσώπου ως επιμελητή, η εποπτεία του έργου αυτού, οι εν γένει αρμοδιότητες του και εκείνες για τις οποίες απαιτείται η άδεια του αρμόδιου οργάνου, οι υποχρεώσεις και οι εξουσίες του. Από τη σύγκριση του ελληνικού δικαίου με εκείνοι της Γεωργίας, στο οποίο ο θεσμός της επιμέλειας για ανήλικους μεγαλύτερους των επτά ετών καλείται κηδεμονία, διαπιστώνονται ομοιότητες τόσο στη λειτουργία του (προϋποθέσεις, διορισμός, κωλύματα, υποχρεώσεις, δικαιώματα, εποπτεία) όσο και στο σκοπό θέσπισης του, που συνίσταται στην προστασία του ανηλίκου, ο οποίος στερείται της μέριμνας των γονέων του και χρήζει εξ αυτού του λόγου ειδικής προστασίας. Για τη θέση υπό επιτροπεία ανηλίκου, αρμόδιο είναι, κατά το ελληνικό δίκαιο το Μονομελές Πρωτοδικείο της συνήθους διαμονής του ανηλίκου, που δικάζει κατά την εκούσια δικαιοδοσία (άρθρα 121 του Εισ.Ν.Α.Κ., 739, 740 παρ. 1 και 796 παρ. 1 του Κ.ΠολΔ.). Εξάλλου, όργανα της επιτροπείας (κηδεμονίας κατά το δίκαιο της Γεωργίας για ανήλικους άνω των επτά ετών) η οποία σκοπείται, όπως εν προκειμένω, να λειτουργήσει επί του ελληνικού εδάφους, όπου δεν προβλέπεται ο από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες του Κράτους διορισμός του επιτρόπου/κηδεμόνα, όπως συμβαίνει στη Γεωργία, είναι το δικαστήριο, ο επίτροπος και το εποπτικό συμβούλιο, κατ` αντίστοιχη και συμβατή με το αλλοδαπό δίκαιο εφαρμογή του άρθρο 1591 του Α.Κ.. Στην προκείμενη περίπτωση η αιτούσα εκθέτει με την κρινόμενη αίτηση της ότι τα τελευταία επτά χρόνια επιμελείται αποκλειστικοί του προσώπου της ανήλικης εγγονής της, η οποία διαβιεί μαζί της, ......... .... ...... ..... ... .. , που είναι υπήκοος Γεωργίας, καθόσον οι γονείς της τελευταίας δε μπορούν να ασκήσουν τη γονική της μέριμνα δεδομένου ότι ο πατέρας της ανήλικης και υιός της αιτούσας είναι εξαρτημένος από μακρόχρονη χρήση αλκοόλ και εδώ και τρία χρόνια εκτίει ποινή σε φυλακή της Γεωργίας η δε μητέρα της ανήλικης, έχει εγκαταλείψει από επταετίας την τελευταία, έχει μεταβεί στη Γεωργία και είναι άγνωστη πλέον η διεύθυνση της. Με βάση αυτά τα πραγματικά περιστατικά ζητά να οριστεί η ίδια επίτροπος της ανήλικης εγγονής της και να διορισθεί τριμελές εποπτικό συμβούλιο της επιτροπείας αποτελούμενο από τα αναφερόμενα στην αίτηση της πρόσωπα. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αίτηση αρμοδίως εισάγεται, για να δικαστεί κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, ενώπιον του δικαστηρίου αυτού, που είναι καθ` ύλην και κατά τόπον αρμόδιο (739, 740 παρ. 1 και 796 του Κ.Πολ.Δ.) και έχει διεθνή δικαιοδοσία αφού η κατοικία του προσώπου που ζητείται να τεθεί υπό επιτροπεία βρίσκεται στο Πολύχρονο Χαλκιδικής, είναι δε και νόμιμη, στηριζόμενη στις αναφερόμενες στη μείζονα σκέψη της παρούσας διατάξεις του Αστικού Κώδικα της Γεωργίας. Συνεπώς, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα δεδομένου ότι έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη από το άρθρο 748 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. προδικασία, με επίδοση αντιγράφου της αίτησης στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκιδικής (βλ. την υπ` αριθμό Β`6429/08- 10-2012 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής, Παναγιώτη Λάμπρου) και στην Κοινωνική Υπηρεσία Νομού Χαλκιδικής (βλ. την υπ` αριθμό Β` 6430/08-10-2012 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής, Παναγιώτη Λάμπρου).

Από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης, η οποία περιλαμβάνεται στα ταυταριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου και από όλα τα έγγραφα που η αιτούσα προσκομίζει, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο .................... , υιός της αιτούσας και η .. ...... ... ... .... ........ . , αμφότεροι υπήκοοι Γεωργίας απέκτησαν από το γάμο τους ένα θήλυ τέκνο την ..... .. .... , που γεννήθηκε στις 25-2-2003 στην Τιφλίδα της Γεωργίας και είναι υπήκοος Γεωργίας (βλ. ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο του υπ` αριθ. 540225 Πιστοποιητικού Γέννησης που εξέδωσε ο Ληξίαρχος του Δήμου Ισάνι, που προσκομίζεται σε ακριβή μετάφραση στην Ελληνική Γλώσσα). Η ανωτέρω ανήλικη από το δεύτερο έτος της ηλικίας της, οπότε την εγκατέλειψαν στη αιτούσα γιαγιά της η μεν μητέρα της, προκειμένου να κατευθυνθεί προς άγνωστο προορισμό της Γεωργίας ο δε εξαρτημένος από το αλκοόλ πατέρας της, προκειμένου να κατευθυνθεί επίσης στη Γεωργία όπου όμως εδώ και τρία χρόνια εκτίει ποινή και βρίσκεται έγκλειστος σε φυλακή της χώρας αυτής, διαμένει με την αιτούσα η οποία την φροντίζει, την επιβλέπει και επιμελείται της υγείας, της παιδείας, της διατροφής και της εν γένει ομαλής της ανάπτυξης. Οι γονείς της αιτούσας, αδιαφορούν από καιρό για κάθε ζήτημα σχετικό με την επιμέλεια του προσώπου του ανήλικου και ήδη δεκάχρονου τέκνου τους αφού εδώ και τουλάχιστον μία τριετία δεν έχουν οποιαδήποτε επικοινωνία είτε με αυτό είτε με την αιτούσα και για το ίδιο χρονικό διάστημα αγνοείται η ύπαρξη τους. Επομένως, συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτεί το εφαρμοζόμενο στην εξεταζόμενη περίπτωση αλλοδαπό δίκαιο για να τεθεί η παραπάνω ανήλικη υπό κηδεμονία, κατά το δίκαιο της Γεωργίας, που αντιστοιχεί στο θεσμό της επιτροπείας του ελληνικού δικαίου. Η αιτούσα, που είναι η εγγύτερη συγγενής της ανηλίκου στην Ελλάδα, είναι 60 ετών, διαμένει μαζί της από την εγκατάλειψη αυτής από τους γονείς της και αναπληρώνει επάξια το κενό που δημιούργησαν οι τελευταίοι στην άσκηση της γονικής της μέριμνας εκδηλώνοντας έμπρακτα τη στοργή, τη φροντίδα και το ενδιαφέρον της για την εγγονής της, η οποία, με την αποκλειστική μέριμνα της γιαγιάς της μεγαλώνει ομαλά σε ένα υγιές και ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον και διαμορφώνει έναν ώριμο και συνετό χαρακτήρα. Με βάση τα ανωτέρω κρίνεται ότι η αιτούσα έχει όλα τα εχέγγυα ότι θα ασκήσει με επάρκεια, σοβαρότητα και υπευθυνότητα τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις της επιτρόπου της ανήλικης και, συνεπώς πρέπει να οριστεί επίτροπος αυτής.

Περαιτέρω, πρέπει για την εποπτεία της επιτροπείας να διορισθεί τριμελές εποπτικό συμβούλιο, αποτελούμενο από 1. τη ....... ...... .......... , Πάρεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου και κάτοικο Θεσσαλονίκης (.......... .........), 2. τη ..... .... ........ , υπομηχανικό του Δημοσίου και κάτοικο Θεσσαλονίκης (.............) και 3. τη ................. , συνταξιούχο του Δημοσίου και κάτοικο Θεσσαλονίκης (.............. ), οι οποίες είναι μέλη του Πολιτιστικού Σωματείου Αμφικτυονίας Ελληνισμού, με ευρύτερα κοινωνικά και πολιτιστικά ενδιαφέροντα, οι οποίες αποδείχθηκε ότι ήδη επιδεικνύουν έμπρακτα το ενδιαφέρον τους για τα συμφέροντα της ανήλικης στην κάλυψη των κάθε είδους αναγκών της οποίας συμπαραστέκονται με όλες τους της δυνάμεις, γεγονός που δημιουργεί την εύλογη πεποίθηση ότι θα ασκήσουν με επάρκεια και υπευθυνότητα τα καθήκοντα τους. Σημειώνεται, εξάλλου, ότι το Δικαστήριο προχώρησε στην κρίση του αυτή χωρίς την έκθεση της αρμόδιας κοινωνικής υπηρεσίας του άρθρου 1608 του Α.Κ., καθόσον στο άρθρο 19 παρ. 4 του Ν. 2521/1997 ορίζεται ότι, αν η έκθεση αυτή δεν υποβληθεί εμπρόθεσμα, το Δικαστήριο δικάζει χωρίς έκθεση, η οποία, άλλωστε, δεν είναι δεσμευτική, αλλά απλά συνεκτιμάται, με συνέπεια η παράλειψη προσαγωγής της να μην δημιουργεί τυπικό απαράδεκτο για τη συζήτηση της υπόθεσης και την έκδοση σχετικής απόφασης (ΑΠ 1953/2006 ΝοΒ 2007.938). Κατ` ακολουθία των ανωτέρω, θα πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση, ως βάσιμη και στην ουσία της και να διαταχθούν όσα αναφέρονται ειδικότερα στο διατακτικό της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.
ΘΕΤΕΙ υπό επιτροπεία την ανήλικη .............. και της .......... , οποία γεννήθηκε στις 25-2-2003 στην Τιφλίδα της Γεωργίας

ΔΙΟΡΙΖΕΙ επίτροπο της ως άνω ανήλικης την γιαγιά της ........... , κάτοικο Πολύχρονου Χαλκιδικής.
ΔΙΟΡΙΖΕΙ τριμελές εποπτικό συμβούλιο, αποτελούμενο από τις 1. ................. , Πάρεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου και κάτοικο Θεσσαλονίκης (.............................. ), 2. ................. , υπομηχανικό του Δημοσίου και κάτοικο Θεσσαλονίκης (...) και 3. ..... , συνταξιούχο του Δημοσίου και κάτοικο Θεσσαλονίκης (............).
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ τη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου αφενός να προβεί στην καταχώρηση του διατακτικού της παρούσας απόφασης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται για το σκοπό αυτό στη Γραμματεία του Δικαστηρίου και αφετέρου να επιμεληθεί για την επίδοση της παρούσας απόφασης στην ως άνω διορισθείσα επίτροπο και στην αρμόδια Κοινωνική Υπηρεσία.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πολύγυρο, στο ακροατήριό του και σε έκτακτη δημοσία συνεδρίαση στις 5 Μαρτίου 2013.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ (ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ)-ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΗ ΣΕ ΙΣΤΟΤΟΠΟ ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΡΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ 10459/2013 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ

(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ , ΑΡΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ τεύχος 8/2013)

Ασφαλιστικά μέτρα. Προσωρινή διαταγή. Έννοια και περιεχόμενο προσωρινής δικαστικής προστασίας. Προσωρινή ρύθμιση καταστάσεως με προσωρινή διαταγή. Παραχώρηση χρήσης καταστήματος έναντι ανταλλάγματος στο πλαίσιο σύμβασης εμπορικής συνεργασίας. Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για μείωση ανταλλάγματος ενώ εκκρεμεί υπόλοιπο προς καταβολή και προσωρινή διαταγή που απαγορεύει την αποβολή από το ακίνητο μέχρι την συζήτηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Η απόφαση αυτή εισήχθη στη ΝΟΜΟΣ με επιμέλεια της συνδρομήτριάς μας κας Άννας Ιωαννίδου, δικηγόρου Θεσσαλονίκης.
 
Αριθμός απόφασης 10459/2013
Αριθμός κατάθεσης αίτησης 12602/2013

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Πηνελόπη Σεραφείμη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίσθηκε με κλήρωση, σύμφωνα με το νόμο.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Δεν ορίσθηκε.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ: Της 20ης-5-2013 ΑΙΤΟΥΣΑ: Ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «.............» και το διακριτικό τίτλο «.........», που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη (οδός .......... και διατηρεί κατάστημα με την επωνυμία «............» εντός του Εμπορικού Κέντρου με την επωνυμία «..................» στο ... χλμ της οδού ........... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Μιχαήλ Κυδώνη, που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Αννας Ιωαννίδου (AM 9882), η οποία κατέθεσε σημείωμα.
ΚΑΘΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «........», που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής (...............), έχει υποκατάστημα στο .. χλμ Εθνικής Οδού ............ (.. Θεσσαλονίκης) και εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Μαρίας Τσιλιγγίρη (AM 6929), η οποία κατέθεσε σημείωμα.
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΑΙΤΗΣΗΣ: 14-5-2013
ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: 12602/17-5-2013
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΚΗΣ: έκδοση προσωρινής διαταγής. Η συζήτηση έγινε δημόσια στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 682 επ. του ΚΠολΔ συνάγεται ότι τα ασφαλιστικά μέτρα αποτελούν παρεπόμενο της εκκρεμούς ή μέλλουσας να ανοίγει διαγνωστικής δίκης ως προς το επικαλούμενο ουσιαστικό δικαίωμα και αποβλέπουν στη διασφάλιση, διατήρηση ή προσωρινή ρύθμιση του τελευταίου, μέχρι να συντελεστεί δικαστικά η διάγνωση του και συνεπώς στη διασφάλιση της Κοινωνικής ειρήνης. Η ικανοποίηση επομένως του ουσιαστικού δικαιώματος, δηλαδή η δημιουργία ουσιαστικής κατάστασης που ανταποκρίνεται στην έννομη συνέπεια, που προκύπτει από το ουσιαστικό δικαίωμα βρίσκεται έξω από το σκοπό των ασφαλιστικών μέτρων, γι` αυτό και απαγορεύεται ρητά από το νόμο και ειδικότερα από τη διάταξη του άρθρου 692 παρ 4 του ΚΠολΔ, η οποία καθιερώνει τη γενική αρχή, σύμφωνα με την οποία τα ασφαλιστικά μέτρα δεν πρέπει να συνίστανται στην ικανοποίηση του δικαιώματος του οποίου ζητείται η εξασφάλιση ή διατήρηση, εφόσον με τα ασφαλιστικά μέτρα δεν επιτρέπεται η δημιουργία αμετάκλητων καταστάσεων στις σχέσεις των διαδίκων, σε τρόπο ώστε να ματαιώνεται ο τελικός σκοπός της οριστικής δικαστικής προστασίας. Ο πιο πάνω κανόνας έχει εφαρμογή και στο ασφαλιστικό μέτρο της προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης (άρθρα 731 και 732 του ΚΠολΔ), το οποίο κατά το σκοπό του δεν διαφέρει από τα υπόλοιπα ασφαλιστικά μέτρα, εφόσον και αυτό συνδέεται τελολογικά με κάποιο δικαίωμα, που πρέπει να προστατευθεί προσωρινά, για να μη δημιουργηθούν μέχρι την περάτωση της κύριας δίκης αμετάκλητες καταστάσεις, που θα μπορούσαν να ματαιώσουν το σκοπό της δίκης αυτής. Η διακριτική ευχέρεια του άρθρου 732 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο δικαιούται, να διατάξει ως ασφαλιστικό μέτρο και κάθε μέτρο, που κατά τις περιστάσεις είναι κατά την κρίση του πρόσφορο για την εξασφάλιση ή διατήρηση δικαιώματος ή τη ρύθμιση κατάστασης, δεν αποτελεί εξαίρεση στον απαγορευτικό κανόνα του άρθρου 692 παρ. 4 του ίδιου Κώδικα, εφόσον ο τελευταίος αποτελεί οριοθέτηση της με το άρθρο 732 παρεχόμενης στο Δικαστήριο διακριτικής ευχέρειας. Εξαίρεση αποτελεί μόνον η διάταξη του άρθρου 728 ΚΠολΔ, κατά την οποία το Δικαστήριο ως ασφαλιστικό μέτρο μπορεί να επιδικάσει προσωρινά το σύνολο ή μέρος των απαιτήσεων, που αναφέρονται σ` αυτήν και πάντως με τους περιορισμούς, που προβλέπονται από τις διατάξεις της παρ. 2 και του άρθρου 729 του ΚΠολΔ. Οι παραπάνω διατάξεις απηχούν τις βασικές αρχές του δικαίου των ασφαλιστικών μέτρων, σύμφωνα με τις οποίες η προσωρινή δικαστική προστασία πρέπει α) να μη ταυτίζεται με το αντικείμενο της οριστικής δικαστικής προστασίας, αλλά να διαφέρει και να υπολείπεται από αυτό και β) να μη δημιουργεί αμετάκλητες καταστάσεις, που δεν μπορούν να ανατραπούν, όταν ανακληθεί η σχετική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων ή διαγνωσθεί στην κύρια δίκη με ισχύ δεδικασμένου η ανυπαρξία του δικαιώματος που εξασφαλίστηκε, ώστε να μη ματαιώνεται ο πρακτικός σκοπός της κύριας δίκης (βλ. Π. Τζίφρα, Ασφαλιστικά Μέτρα, 1985, σελ. 58, Κ. Μπέη, Πολ.Δικ, υπ` άρθρα 692 σελ. 115- 116, 11912 121 επ, 129-1 30, 145-146, 682 σελ. 33 , ΜΠρΑΘ 4700/2006, Δημοσ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΑΘ 5658/2005 (αδημ.), ΜΠρΡοδ 837/2004, Δημοσ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΑΘ 5801/2001, Δ 33, 1149, ΜΠρΑΘ 10691/1998, ΝοΒ 47, 434, ΜΠρΠειρ 252411999, ΕλΔ 40, 1627). Ωστόσο, επί ρύθμισης διαρκών (συμβατικών ή νομίμων) ενοχών για παροχή ή παράλειψη είναι συνήθως δυνατή η προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης, χωρίς αυτό να συνιστά ολοκληρωτική ικανοποίηση του αντίστοιχου δικαιώματος, καθόσον πρόκειται για ρύθμιση προς το σκοπό θέσης σε λειτουργία διαρκούς έννομης κατάστασης και η ρύθμιση αυτή δεν απολήγει σε ικανοποίηση της ασφαλιζόμενης απαίτησης, αφού είναι προσωρινή (πρβλ. ΜΠρθεσ 19938/2006, Αρμ 2006, 1076, ΜΠρθεσ 12162/1993, Αρμ 1994, 182, ΜονΠρΑΘ 1347/1989, Δ 1989, 319, ΜονΠρΑΘ 15611/1989, Δ 1990, 874, ΜονΠρΑΘ 16255/1989, ΕλΔ 1990, 1546, Κ. Μπέη, ΠολΔικ, ν, σελ. 776, 834, βλ. περιπτωσιολογία σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, (Κράνης), ΕρμΚΠολΔ, 2000, άρθρα 731-732 αριθ. 5). Τα παραπάνω τυγχάνουν εφαρμογής και επί προσωρινής διαταγής κατ` ακολουθίαν αίτησης, η οποία μπορεί και αυτοτελώς ν` ασκηθεί, καθόσον από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 691 παρ. 2 και 700 παρ. 3 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η προσωρινή διαταγή που εκδίδεται από το Δικαστή στα πλαίσια της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων και καθορίζει τα ασφαλιστικά μέτρα, που είναι ληπτέα άμεσα, προς εξασφάλιση του δικαιώματος ή τη ρύθμιση της κατάστασης, μέχρι την έκδοση της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων, ναι μεν δεν είναι δικαστική απόφαση, αφού ούτε διάγνωση διαλαμβάνει της έννομης σχέσης που ρυθμίζει, στερείται δε και των κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 305 του ΚΠολΔ, στοιχείων της δικαστικής απόφασης, που ανάγονται από το νόμο σε προϋποθέσεις του κύρους αυτής και επίσης δεν δημοσιεύεται, πράγμα που αποτελεί κατά το άρθρο 313 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, προϋπόθεση του υπαρκτού της δικαστικής απόφασης, ωστόσο, είναι τίτλος εκτελεστός, από τους αναφερόμενους στη διάταξη του άρθρου 904 παρ. 2 του ΚΠολΔ, του οποίου μπορεί να γίνει αναγκαστική εκτέλεση, κατά την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου του Κώδικα, με βάση σημείωση του Δικαστή που την εξέδωσε, κάτω από την αίτηση ή τα Πρακτικά (Π. Τζίφρα, Ασφαλιστικά Μέτρα, έκδ. 1985, σελ. 45, Κεραμέα /Κονδύλη/Νίκα, ΕρμΚΠολΔ, 2000, β` τόμ., άρθρο 691, σελ. 1348 επόμ., Β. Βαθρακοκοίλη, ΚΠολΔ, τόμ. Δ`, άρθρο 696 σελ. 124, πρβλ. ΑΠ 13312004, ΕλΔ 45, 739, ΟλΑΠ 41/2004, ΕλΔ 45,386, ΑΠ 866/2004 ΕλΔ 45 1621).

Στην προκειμένη περίπτωση η αιτούσα εκθέτει ότι από 2-3-2006 σύμβαση εμπορικής συνεργασίας, όπως αυτή τροποποιήθηκε με τα από 4-5-2006 και 2-4-2007 ιδιωτικά συμφωνητικά η καθ` ης μου παραχώρησε την χρήση του καταστήματος που βρίσκονται στο εμπορικό κέντρο «....................................» έναντι του αναφερομένου μηνιαίου ανταλλάγματος και σύμφωνα με τους όρους και συμφωνίες που περιέχονται στην σύμβαση και ότι η καθής τον Φεβρουάριο του 2013 επέβαλε αντίτιμο στους επισκέπτες του εμπορικού κέντρου για την στάθμευση των αυτοκινήτων τους, με αποτέλεσμα σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, να επέλθει σημαντική μείωση κατά μέσο όρο 28% των πωλήσεων της. Ότι η καθής αντί να προβεί σε μείωση του ανταλλάγματος, λόγω μεταβολής των συνθηκών, τον Απρίλιο του 2013 της ανακοίνωσε με την από 23-4-2013 εξώδικο δήλωση της ότι προέβη σε κατάπτωση της εγγυητικής επιστολής ύψους 34.813,50 €, που της είχε παραχωρήσει, το ποσό της οποίας συμψήφισε με τμήμα των ληξιπρόθεσμων οφειλών της και ότι εντός 30 ημερών από την επίδοση της εξωδίκου και χωρίς άλλες διατυπώσεις θα ισχύει η καταγγελία της σύμβασης, εάν δεν της καταβάλει το ποσό των 11.188,77 €, που της οφείλει για το αντάλλαγμα του μηνός Μαΐου 2013 και το υπόλοιπο για τον μήνα Απρίλιο του 2013 και δεν της παραδώσει νέα εγγυητική επιστολή ποσού 52.553,58 €. Οτι κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με την οποίαν ζητά να αναγνωριστεί η ακυρότητα της καταγγελίας, η μείωση του βασικού ανταλλάγματος στο ποσό των 3000 € συν ΦΠΑ, να απαλλαγεί από την υποχρέωση παράδοσης εγγυητικής επιστολής, δικάσιμος της οποίας ορίσθηκε η 11-10- 2013, επικαλούμενη δε τη συνδρομή κατεπείγουσας περίπτωσης και επικειμένου κινδύνου ζητά με την ένδικη αυτοτελή αίτηση να της χορηγηθεί Προσωρινή Διαταγή, προκειμένου, μέχρι τη συζήτηση της κύριας αίτησης, να απαγορευθεί στην καθής να την αποβάλει από τη χρήση του ακινήτου, να κηρυχθεί άκυρη η επικείμενη καταγγελία, να διαταχθεί η παράλειψη άσκησης μελλοντικής καταγγελίας καθώς και η μείωση του βασικού μηνιαίου ανταλλάγματος στο ποσό των 3000 € συν ΦΠΑ. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αίτηση, αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, κατά την προκείμενη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 και επ. του Κ.Πολ.Δ.), είναι παραδεκτή και νόμιμη, στηριζόμενη στις προεκτεθείσες στη μείζονα σκέψη διατάξεις, μόνο ως προς το πρώτο αίτημα της, της απαγόρευσης της καθής να την αποβάλει από τη χρήση του ακινήτου, καθώς τα άλλα αιτήματα της προσκρούουν στον απαγορευτικό κανόνα του άρθρου 692 παρ. 4 του ΚΠολΔ, αφού οδηγούν στην ικανοποίηση του δικαιώματος, του οποίου ζητείται η εξασφάλιση ή διατήρηση ενώ για το πρώτο αίτημα ο ανωτέρω κανόνας, υποχωρεί, καθόσον αφορά περίπτωση, που η ασφαλιστέα αξίωση αναφέρεται στην ανοχή του καθού η αίτηση των περιορισμών της κυριότητας του, όταν οι περιορισμοί αυτοί έχουν ικανή χρονική διάρκεια, οπότε πρόκειται για ρύθμιση προς το σκοπό προσωρινής θέσης σε λειτουργία μιας διαρκούς έννομης σχέσης, χωρίς τον κίνδυνο δημιουργίας αμετακλήτων καταστάσεων στο μέλλον που μπορούν να ματαιώσουν το σκοπό της κύριας δίκης. Περαιτέρω, η ένδικη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή εν μέρει ως και κατ` ουσίαν βάσιμη, καθόσον από τα έγγραφα, τα οποία νομοτύπως προσκομίζονται από τους διαδίκους και την επισκόπηση των φωτογραφιών πιθανολογήθηκαν τα παρακάτω: Με την από 2-3-2006 σύμβαση εμπορικής συνεργασίας, όπως αυτή τροποποιήθηκε με τα από 4-5-2006 και 2-4-2007 ιδιωτικά συμφωνητικά η καθ` ης παραχώρησε στην αιτούσα την χρήση του καταστήματος (για πώληση εξοπλισμού, ενδυμάτων, υποδημάτων σχετιζομένων με εναλλακτικά υπαίθρια σπορ και υπαίθριες δραστηριότητες) με αριθμό 0028, συνολικής επιφάνειας περίπου 88,70 τετραγωνικά μέτρα και του αποθηκευτικού χώρου με αριθμό ΞΒ.0028, επιφάνειας περίπου 42,25 τ. μ που βρίσκονται στο εμπορικό κέντρο «...................... ........» με τους όρους και συμφωνίες που περιέχονται στην σύμβαση και στα συνημμένα σε αυτήν παραρτήματα, έναντι μηνιαίου βασικού ανταλλάγματος, ποσού 3.991,50 €. Συμφωνήθηκε ακόμη ότι η αιτούσα θα κατέβαλε και το ΦΠΑ εκ 23% καθώς και ποσό ίσο με 0,29% του ποσού των εξόδων και δαπανών διαφήμισης του εμπορικού κέντρου καθώς και ποσό ίσο με 0,23% του ποσού των εξόδων και δαπανών λειτουργίας και χρήσης του εμπορικού κέντρου, με συνέπεια το ύψος του ανταλλάγματος να φθάνει στο ποσό των 8.500 € τον μήνα. Στη συνέχεια, όπως δεν αμφισβητείται η καθής, επέβαλε, τον Φεβρουάριο του 2013, αντίτιμο στους επισκέπτες του εμπορικού κέντρου για την στάθμευση των αυτοκινήτων τους, ύψους 1,5 €, με αποτέλεσμα σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, να επέλθει σημαντική μείωση κατά μέσο όρο 28% των πωλήσεων της, καθώς μειώθηκαν κατά πολύ οι επισκέπτες στο κέντρο. Συνέπεια των παραπάνω ήταν να δυσκολεύεται η αιτούσα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, καθυστερώντας την καταβολή του ανταλλάγματος από τον Φεβρουάριο του 2013. Περαιτέρω πιθανολογήθηκε ότι η καθής στις με την από 23-4-2013 εξώδικο δήλωση της, δήλωσε στην αιτούσα ότι προέβη σε κατάπτωση της εγγυητικής επιστολής , ύψους 34.813,50 €, που η αιτούσα της είχε παραδώσει, κατά την υπογραφή της σύμβασης, και το ποσό αυτής το συμψήφισε με τμήμα των ληξιπρόθεσμων οφειλών της, απομένοντας υπόλοιπο το ποσό των 11.188,77€, συμπεριλαμβανομένου και του ανταλλάγματος του Μαΐου 2013, για το οποίο αντί να προβεί σε μείωση αυτού, σύμφωνα με τα άρθρα 288, 388 ΑΚ, αφού επήλθε προφανής μεταβολή των συνθηκών, όπως της ζήτησε, αυτή καταχρηστικά και αντισυμβατικά προέβη σε αύξηση, αφού το ύψος του ανταλλάγματος του μηνός αυτού ανήλθε, σύμφωνα με το προσκομισθέν τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της καθής στο ποσό των 8.758,93 €. Στην ίδια εξώδικο αναφέρει ότι προτίθεται να καταγγείλει την σύμβαση σύμφωνα με το άρθρο 24 (παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων) εντός 30 ημερών από την επίδοση της εξωδίκου, χωρίς άλλες διατυπώσεις , εάν δεν προβεί στην εξόφληση του ποσού των 11.188,77€ και δεν της παραδώσει νέα αυξημένη εγγυητική επιστολή ποσού 52.553,58€. Στη συνέχεια η αιτούσα στις 29-4-2013 κατέθεσε ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, την με αριθμό κατάθεσης 11276/2013 αίτηση, της οποίας η συζήτηση προσδιορίστηκε στις 11-10-2013 και με την οποίαν ζητούσε να απαγορευθεί στην καθής να την αποβάλει από τη χρήση του ακινήτου, να κηρυχθεί άκυρη η επικείμενη καταγγελία, που θα ενεργοποιηθεί στις 24-5-2013, να διαταχθεί η παράλειψη άσκησης μελλοντικής καταγγελίας καθώς και η μείωση του βασικού μηνιαίου ανταλλάγματος στο ποσό των 3000 € συν ΦΠΑ και να συμψηφιστεί η καταβολή του ποσού των 23.949 €, που κατέβαλε για «αέρα» κατά την είσοδο του στο κατάστημα. Συνεπώς, με την παραπάνω εξώδικο δήλωση της η καθής , προέβη σε καταγγελία της σύμβασης, που απλώς θα αρχίσει να ισχύει εντός μηνός από την επίδοση της εξωδίκου, δηλαδή θα ισχύει από 24-5-2013, χωρίς άλλη διατύπωση, όπως ρητά αναφέρεται στην εξώδικο, με συνέπεια να συντρέχει επείγουσα περίπτωση να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα για την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης, καθώς παρά πόδας του δικογράφου της ανωτέρω αίτησης δεν χορηγήθηκε, αφού δεν υποβλήθηκε συναφές αίτημα, προσωρινή διαταγή.
Με βάση τα παραπάνω για την αποτροπή ανεπανόρθωτης οικονομικής βλάβης, που θα επέλθει μετά βεβαιότητας στην αιτούσα, εάν ενεργοποιηθεί η καταγγελία της σύμβασης και αποβληθεί η τελευταία από το κατάστημα, που λειτουργεί από το 2006 και λαμβανομένου υπόψη ότι επήλθε μεταβολή των συνθηκών στην επίδικη σύμβαση συνεργασίας, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να γίνει εν μέρει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη και να απαγορευθεί στην καθής να προβεί στην αποβολή της αιτούσας από το κατάστημα, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

Δέχεται κατά ένα μέρος την αίτηση και χορηγεί προσωρινή διαταγή με την οποία :

Απαγορεύει στην καθής η αίτηση να αποβάλει την αιτούσα από το αναφερόμενο στο σκεπτικό και στην από 2-3-2006 σύμβαση εμπορικής συνεργασίας κατάστημα, μέχρι τη συζήτηση της με αριθμ. κατ. 11276/2013 αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, που προσδιορίστηκε να συζητηθεί στις 11-10-2013 και με τον όρο να συζητηθεί στη δικάσιμο αυτή.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του, στη θεσσαλονίκη, στις 20 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως, Παναγιώτας Κουτζιάμπαση.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΗ ΣΕ ΙΣΤΟΤΟΠΟ ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΡΜΕΝΟΠΟΥΛΟ-ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΚΝΟΥ

Περιοδικό Αρμενόπουλος τεύχος 1/2012 , σελ.69-70
Δικαστική απόφαση : ΜονΠρΓιαν 328/2011
Δικηγόροι : Ιωαννης Φωκάς - Αννα Ιωαννίδου
Νομολογία : (1536 ΑΚ, 695 ΚΠολΔ)
Δικαστές : Αλεξάνδρα Λιόλιου
ΜονΠρΓιαν 328/2011
Νομολογία, Αστικό Δίκαιο, Πολιτικό δικαστήριο, Οικογενειακό δίκαιο

Επικοινωνία : από την απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων που ρυθμίζει το ζήτημα της επικοινωνίας του γονέα με το ανήλικο τέκνο απορρέει προσωρινό δεδικασμένο, το οποίο δεν επιτρέπει τη διεξαγωγή νέας δίκης για την ίδια διαφορά μεταξύ των ίδιων διαδίκων• νέα ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας είναι δυνατή μόνο με την άσκηση τακτικής αγωγής ή αίτησης μεταρρύθμισης της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων, εφόσον έχει επέλθει μεταβολή των πραγμάτων που δικαιολογεί τη μεταρρύθμιση.
Το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει την επικοινωνία του με τους απώτερους ανιόντες του, εκτός αν υπάρχει σοβαρός λόγος που επιτρέπει στο γονέα, που έχει την επιμέλεια του τέκνου, να την παρεμποδίσει.
Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων Θ.Κ., Χ.Μ. και τα έγγραφα που προσκομίστηκαν πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά. Ο πρώτος των αιτούντων και η καθής η αίτηση τέλεσαν νόμιμο γάμο την 17.8.2000, κατά τη διάρκεια του οποίου απέκτησαν ένα τέκνο τον Χ. που γεννήθηκε στις 26.1.2006. Το έτος 2009 διασπάστηκε η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων και με συμφωνία τους η επιμέλεια του ανηλίκου ασκείται έκτοτε από την καθής η αίτηση, μητέρα του. Η τελευταία εξακολουθεί να διαμένει με το ανήλικο τέκνο της στα Γιαννιτσά, που αποτελούν τον τόπο κατοικίας του ανηλίκου από τη γέννησή του έως και σήμερα, ενώ ο πρώτος αιτών μετά τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Λόγω του νεαρού της ηλικίας του ανωτέρω τέκνου και των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν από τη διακοπή της οικογενειακής συνοχής, το ανήλικο έχει απόλυτη ανάγκη των μητρικών περιποιήσεων και της μητρικής στοργής, αγάπης και θαλπωρής, που παρέχονται από τη μητέρα του, η οποία πιθανολογείται ότι ανταποκρίνεται με επάρκεια στα μητρικά της καθήκοντα. Ενόψει αυτού αλλά και προκειμένου να μη διαταραχτεί η σταθερότητα της ζωής του ανηλίκου, το οποίο ήδη για χρονικό διάστημα ενός και ημίσεως έτους μετά τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης των γονέων του διαμένει με τη μητέρα του στα Γιαννιτσά, δεν κρίνεται σκόπιμο, τουλάχιστον επί του παρόντος, με αποκλειστικό γνώμονα πάντα το αληθινό συμφέρον του τέκνου, όπως το καθορίζουν οι βιοτικές και ψυχικές του ανάγκες, να ανατεθεί η επιμέλεια (πολλώ δε μάλλον η γονική μέριμνα) αυτού στον πρώτο αιτούντα, πατέρα του. Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί η αίτηση κατά το μέρος τούτο. Περαιτέρω, όσον αφορά το επικουρικό αίτημα της κρινόμενης αίτησης, περί ρυθμίσεως του δικαιώματος επικοινωνίας των αιτούντων με το ανήλικο, πιθανολογήθηκαν τα εξής: Ο πρώτος αιτών με αίτησή του ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου ζήτησε να ρυθμιστεί προσωρινά η επικοινωνία του με τον ανήλικο γιο του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως η καθής η αίτηση αποδέχθηκε την αίτηση και εκδόθηκε το 2010 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου, με την οποία ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του πρώτου αιτούντος με τον αναφερόμενο στην απόφαση εκείνη τρόπο. Ακολούθως, η καθής η κρινόμενη αίτηση άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης αίτηση, με την οποία ζητούσε τη μεταρρύθμιση της προαναφερόμενης απόφασης του παρόντος δικαστηρίου, λόγω μεταβολής των πραγμάτων. Επί της τελευταίας αυτής αιτήσεως εκδόθηκε το 2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία μεταρρυθμίστηκε η απόφαση του παρόντος δικαστηρίου και ρυθμίστηκε προσωρινά η επικοινωνία του πρώτου αιτούντος με το ανήλικο τέκνο του κάθε Σάββατο από ώρα 10:00 έως ώρα 20:00. Από την τελευταία αυτή απόφαση απορρέει προσωρινό δεδικασμένο που αποκλείει τη διενέργεια νέας δίκης για την ίδια διαφορά ανάμεσα στους ίδιους διαδίκους. Νέα ρύθμιση του ρυθμισθέντος ήδη με την ανωτέρω απόφαση δικαιώματος επικοινωνίας του πρώτου αιτούντος με το ανήλικο τέκνο του είναι δυνατή μόνο με τακτική αγωγή ή με αίτηση μεταρρύθμισης της απόφασης αυτής λόγω μεταβολής των πραγμάτων που δικαιολογεί τη μεταρρύθμιση (βλ. Κεραμέως/Κονδύλη/Νίκα ΕρμΚΠολΔ άρθρ. 695, αρ. 1, 6, ΜονΠρΚερκ 254/2004 Νόμος). Στην προκείμενη όμως περίπτωση, ο πρώτος αιτών δεν επικαλείται μεταβολή των πραγμάτων στα οποία βασίστηκε η προαναφερόμενη απόφαση του έτους 2011 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Συνεπώς, πρέπει κατά το μέρος τούτο να απορριφθεί η αίτηση λόγω της ύπαρξης προσωρινού δεδικασμένου ως προς το θέμα αυτό. Περαιτέρω, όσον αφορά το δικαίωμα επικοινωνίας των απώτερων ανιόντων του ανηλίκου, δεύτερου και τρίτης των αιτούντων, εφόσον δεν πιθανολογείται ότι υπάρχει σοβαρός λόγος που επιτρέπει την παρεμπόδιση αυτού από την έχουσα την επιμέλεια αυτού μητέρα του, πρέπει επίσης να ρυθμιστεί, δεδομένου του ότι το συμφέρον του ανηλίκου επιτάσσει την επικοινωνία του με τους απώτερους ανιόντες του. Κατά την κρίση δε του δικαστηρίου, είναι προς το συμφέρον του ανηλίκου η επικοινωνία αυτή να πραγματοποιείται κάθε πρώτο και τρίτο Σάββατο του μήνα από ώρα 10.00 έως ώρα 20.00, παράλληλα με την επικοινωνία του ανηλίκου με τον πατέρα του, πρώτο αιτούντα. Το τέκνο θα παραλαμβάνει για το σκοπό αυτό ο πρώτος αιτών από την οικία της καθής και θα το επαναφέρει ο ίδιος στην ίδια οικία.

Σχολιασμός
[Από τις αποφάσεις που δέχονται ασφαλιστικά μέτρα απορρέει προσωρινό δεδικασμένο, ως προς τη νομιμότητα των μέτρων που διατάχθηκαν και το δικαίωμα του αιτούντος για παροχή δικαστικής προστασίας που αποτέλεσε το αντικείμενο της δίκης (Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας (-Κράνης), ΚΠολΔ Ι (2000) 695 αριθ. 2, ΜονΠρΑθ 4434/2008 ΕφΑΔ 2010/213, ΜονΠρΡοδ 4291/2007 Α' Δημοσίευση Νόμος). Το δεδικασμένο αυτό χαρακτηρίζεται προσωρινό, επειδή είναι χρονικά περιορισμένο με ορίζοντα είτε την αποδυνάμωση της απόφασης, είτε την ανάκληση ή τη μεταρρύθμισή της. Οι δύο αποφάσεις που δημοσιεύονται παραπάνω ασχολήθηκαν με το ζήτημα της μεταρρύθμισης αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων που σχετίζονταν με την άσκηση της γονικής μέριμνας και το δικαίωμα της επικοινωνίας. Διατάξεις σχετικές με τη μεταρρύθμιση τέτοιων αποφάσεων περιλαμβάνονται, τόσο στην ΑΚ 1536, όσο και την ΚΠολΔ 696§3. Το πεδίο εφαρμογής της ΑΚ 1536 είναι ευρύτερο απ' αυτό της ΚΠολΔ 696 § 3, καθώς αφορά, όχι μόνο αποφάσεις που διατάζουν ασφαλιστικά μέτρα, αλλά κάθε δικαστική απόφαση που σχετίζεται με τη γονική μέριμνα, κατά παρέκκλιση της ΚΠολΔ 321 (ΜονΠρΑθ 981/2009 ΕλλΔνη 2010/266, ΜονΠρΣαμ 112/2005 ΑρχΝ 2006/111). Τέτοιου είδους αποφάσεις, που περιλαμβάνουν ρύθμιση για το μέλλον και υπόκεινται σε ανάκληση ή μεταρρύθμιση σε περίπτωση μεταβολής των συνθηκών, είναι εκείνες που προβλέπονται, μεταξύ άλλων, στις ΑΚ 1513, 1514 & 1520. Κατ' εξαίρεση, δεν υπόκειται σε ανάκληση ή μεταρρύθμιση η δικαστική απόφαση που αφαιρεί το λειτούργημα της γονικής μέριμνας ως προς τα υπόλοιπα τέκνα σύμφωνα με την ΑΚ 1537 εδ. β' (Κουνουγέρη – Μανωλεδάκη, Οικογενειακό Δίκαιο ΙΙ, 2008, σελ. 358 υποσημ. 37). Ταυτόχρονα, όμως, η ρύθμιση της ΑΚ 1536 είναι στενότερη απ' αυτήν της ΚΠολΔ 696§3, με την έννοια ότι δεν αρκεί η μεταβολή των συνθηκών για να οδηγηθεί το δικαστήριο στην ανάκληση ή τη μεταρρύθμιση των ασφαλιστικών μέτρων, αλλά πρέπει η ανάκληση ή η μεταρρύθμιση να επιβάλλεται από το συμφέρον του τέκνου. Έτσι, σε μία υποθετική περίπτωση, μπορεί η μεταβολή των συνθηκών να οδηγεί in abstracto στην ανάθεση της επιμέλειας στον άλλο γονέα, αλλά το συμφέρον του τέκνου να επιβάλλει την παραμονή του στο οικογενειακό, κοινωνικό ή σχολικό περιβάλλον στο οποίο έχει ήδη ενταχθεί (πρβλ. ΜονΠρΒερ 1728/2006 Αρμ 2007/1931). Η επικυριαρχία του συμφέροντος του τέκνου (βλ. και ΑΚ 1511 § 2 εδ. α´) σε βάρος της μεταβολής των συνθηκών οδήγησε στη διατύπωση της άποψης ότι η ΑΚ 1536 περιλαμβάνει δύο ξεχωριστές περιπτώσεις μεταρρύθμισης : σύμφωνα με την πρώτη περίπτωση, η απόφαση μεταρρυθμίζεται, αν υπάρχει μεταβολή των συνθηκών ή εμφάνιση νέων πραγματικών περιστατικών και η προσαρμογή αυτή επιβάλλεται από το συμφέρον του τέκνου, ενώ, στη δεύτερη περίπτωση, η απόφαση μεταρρυθμίζεται, αν αυτό επιβάλλεται από το συμφέρον του τέκνου, ανεξάρτητα από μεταβολή των συνθηκών ή την εμφάνιση νέων πραγματικών περιστατικών (βλ. Πουλιάδη, στον ΑΚ Γεωργιάδη/Σταθόπουλου2, άρθρ. 1536 αρ. 3). Η απόφαση του ΜονΠρΓιαννιτσών απέρριψε το αίτημα για μεταρρύθμιση της προηγούμενης δικαστικής απόφασης ως προς την επικοινωνία του τέκνου με τον πατέρα του, με την αιτιολογία ότι ο αιτών δεν επικαλέστηκε μεταβολή των συνθηκών. Αν γινόταν δεκτή η άποψη για την ύπαρξη δύο διακριτών περιπτώσεων μεταρρύθμισης (εκ των οποίων η δεύτερη συναρτάται αποκλειστικά με το συμφέρον του τέκνου και δεν προϋποθέτει μεταβολή των πραγμάτων), η μη επίκληση τέτοιας μεταβολής δεν θα αρκούσε για την απόρριψη του σχετικού αιτήματος. ]
Α.Ν.Α.Λ

7108/2015 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ 

7108/2015 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ ΤΡΙΤΑΝΑΚΟΠΗ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ(ΑΣΦ)
(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
Ασφαλιστικά μέτρα. Αίτηση για την προσωρινή επιδίκαση διατροφής ανήλικου τέκνου. Απαράδεκτη η άσκηση προφορικά ανταίτησης από τον καθ’ ου για τη ρύθμιση από το δικαστήριο του δικαιώματός του για την επικοινωνία του με το ανήλικο τέκνο του, καθώς δεν προβλέπεται πλέον η άσκηση προφορικής ανταγωγής ακόμα και στις περιπτώσεις που η υποβολή προτάσεων δεν είναι υποχρεωτική, όπως στις μικροδιαφορές, ούτε και η άσκηση προφορικής ανταίτησης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Καθορισμός του ποσού το οποίο οφείλει να καταβάλει ο καθ’ου ως μηνιαία διατροφή στο ποσό των 140,00 ευρώ. Δέχεται εν μέρει την κύρια αίτηση. Απορρίπτει την ανταίτηση.



                                                                ΑΠΟΦΑΣΗ:6733/2016

                                                  Αριθμός κατάθεσης αίτησης 6696/2016

                                            ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

                                                    ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ


 ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Ευθαλία Λύτρα, Πρωτοδίκη, που ορίστηκε κατόπιν κλήρωσης.

 ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 10 Αυγούστου 2016, χωρίς τη σύμπραξη γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

 ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ - ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΝΤΑΙΤΗΣΗ: ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, για λογαριασμό των ανήλικων τέκνων της ... και ..., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Άννας Ιωαννίδου (Α.Μ. 9882), που κατέθεσε έγγραφο σημείωμα.

 ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ - ΑΝΤΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: ...., κατοίκου Θεσσαλονίκης, ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Καλυψώς Γούλα (Α.Μ. 3611), που κατέθεσε έγγραφο σημείωμα.

 Η αιτούσα άσκησε την υπ’ αριθ. κατάθεσης .../11-7-2016 αίτησή της, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 10-8-2016, οπότε και συζητήθηκε.

 Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα περιέχονται στα έγγραφα σημειώματα που κατέθεσαν.

                                                     ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

                                                    ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 Η αιτούσα στην υπό κρίση κύρια αίτηση εξιστορεί ότι το έτος 2003 τέλεσε νόμιμο γάμο με τον καθ’ ου η αίτηση, από τον οποίο απέκτησαν δύο ανήλικα τέκνα, τη .... και τον ..., ότι ο γάμος τους αυτός λύθηκε ήδη με συναινετικό διαζύγιο, καθώς και ότι με το μνημονευόμενο ιδιωτικό συμφωνητικό, που επικυρώθηκε με την απόφαση του διαζυγίου, της ανατέθηκε η επιμέλεια των ανωτέρω παιδιών της. Ζητεί δε, επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση, να υποχρεωθεί ο καθ’ ου να της προκαταβάλλει, ως προσωρινή συμμετοχή του στη μηνιαία διατροφή του κάθε παιδιού τους, το ποσό των 170 ευρώ το μήνα για το καθένα, νομιμότοκα από την καθυστέρηση καταβολής κάθε δόσης, διότι τα τέκνα αυτά, λόγω της απορίας τους και της ανικανότητάς τους προς εργασία, δεν μπορούν να αυτοδιατραφούν. Ζητεί, τέλος, να καταδικαστεί ο αντίδικός της στη δικαστική της δαπάνη.

 Η αίτηση αυτή εισάγεται παραδεκτά ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, που είναι καθ’ ύλην και κατά τόπο αρμόδιο (άρθρα 22, 683 ΚΠολΔ), για να εκδικαστεί κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ). Είναι δε νόμιμη και στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1485, 1486, 1488, 1492, 1493, 1496, 1498, 1510, 1518 ΑΚ, 728 παρ.1 περ.α`, 729 και 176 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.

 Ο καθ’ ου η (κύρια) αίτηση, με δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου του, που διατυπώθηκε προφορικά στο ακροατήριο, και με το έγγραφο σημείωμά του, που κατατέθηκε νομότυπα μετά τη συζήτηση της υπόθεσης, άσκησε ανταίτηση, με την οποία, επικαλούμενος επείγουσα περίπτωση, ζητεί να ρυθμιστεί προσωρινά το δικαίωμά του επικοινωνίας με τα ανωτέρω ανήλικα τέκνα του κατά τον προτεινόμενο απ’ αυτόν τρόπο, με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης για κάθε μη συμμόρφωση της καθ’ ης η ανταίτηση - αιτούσας με την απόφαση.

 Η ως άνω ανταίτηση εισάγεται απαραδέκτως προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ), καθόσον αυτή ασκήθηκε προφορικά κατά τη συζήτηση της κύριας αίτησης, δηλαδή χωρίς να έχει τηρηθεί η απαιτούμενη από το νόμο έγγραφη προδικασία, η οποία ελέγχεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο ως αναγόμενη στη δημόσια τάξη (άρθρο 111 ΚΠολΔ), δοθέντος ότι, στο πλαίσιο των τροποποιήσεων που επέφερε από 1-1-2016 στον ΚΠολΔ ο ν. 4335/2015, σύμφωνα με τα τροποποιηθέντα ήδη άρθρα 238 και 268 ΚΠοΜ δεν προβλέπεται πλέον η άσκηση προφορικής ανταγωγής, ακόμη και στις
περιπτώσεις που η υποβολή προτάσεων δεν είναι υποχρεωτική, όπως στις μικροδιαφορές, ούτε και η άσκηση προφορικής ανταίτησης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (βλ. και άρθρο 686 παρ.1, 5 και 6 ΚΠολΔ, όπως ισχύει από 1-1-2016). Συνεπώς, πρέπει αυτή να απορριφθεί και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

 Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης (... και .. αντίστοιχα), οι οποίοι αμφότεροι εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου κατά τη δημόσια συνεδρίαση αυτού, από όλα χωρίς εξαίρεση τα έγγραφα που προσκομίζουν με επίκληση οι διάδικοι και από τους ισχυρισμούς τους που ανέπτυξαν προφορικά οι πληρεξούσιες δικηγόροι τους στο ακροατήριο και την εν γένει συζήτηση υπόθεσης πιθανολογήθηκαν κατά την κρίση του Δικαστηρίου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Από το θρησκευτικό γάμο που τέλεσαν οι διάδικοι τη 14η Ιουνίου 2003 στη Θεσσαλονίκη απέκτησαν δύο τέκνα, τη ... και τον ..., που βρίσκονται κατά τη συζήτηση της υπόθεσης σε ηλικία 13 και 11 ετών αντίστοιχα. Ο γάμος τους λύθηκε συναινετικά με την υπ’ αριθ. 37462/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία έγινε αμετάκλητη. Με την ίδια απόφαση επικυρώθηκε και η από 9-1-2008 έγγραφη συμφωνία των διαδίκων περί ανάθεσης της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων τους στην αιτούσα και περί ρύθμισης του δικαιώματος της επικοινωνίας του καθ’ ου με αυτά. Ήδη η μεν αιτούσα διαμένει σε μισθωμένο διαμέρισμα επί της οδού ...... .. στην .... Θεσσαλονίκης μαζί με τα δύο ανήλικα τέκνα των διαδίκων, ο δε καθ’ ου έχει συνάψει νέο γάμο και διαμένει μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του και τα ανήλικα παιδιά της σε κατοικία ιδιοκτησίας της τελευταίας στην ... ... Θέρμης Θεσσαλονίκης. Ως εκ τούτου, ο τελευταίος δεν επιβαρύνεται με έξοδα στέγασης, παρά μόνο με την ανάλογη συμμετοχή του στις λειτουργικές δαπάνες της εν λόγω κατοικίας. Πιθανολογήθηκε, εξάλλου, ότι από την 1-1-2016 ο καθ’ ου η αίτηση είναι άνεργος και λαμβάνει επίδομα ανεργίας, ύψους 395 ευρώ, ενώ μέχρι τις 31-12-2015 αυτός εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος σε εταιρία παροχής προϊόντων και υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών, με μηνιαίο μισθό ύψους 761,90 ευρώ. Είναι δε κύριος ενός Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, μάρκας ......, 1.600 κυβικών, ενώ δεν πιθανολογείται ότι έχει ακίνητη περιουσία, ούτε άλλα εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή ή εργασία. Ο ίδιος πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας με υποτροπιάζουσα διαλείπουσα μορφή, εξαιτίας της οποίας έχει ήδη νοσηλευτεί κατά το παρελθόν και βρίσκεται σε καθημερινή φαρμακευτική αγωγή (βλ. πολλαπλές ιατρικές γνωματεύσεις που προσκομίζει). Ωστόσο, παρά την ανωτέρω κατάσταση της υγείας του, κρίνεται ότι ο καθ’ ου, λαμβανομένης υπόψη και της προηγούμενης εργασιακής εμπειρίας του, είναι ικανός να εργαστεί σε οποιαδήποτε - ήπιας μορφής- απασχόληση, όπως άλλωστε έπρεπε μέχρι και τις 31-12-2015, από την οποία (εργασία) δύναται να λαμβάνει ως μηνιαίο μισθό κατ’ ελάχιστον το ποσό των 450 ευρώ. Ο ίδιος δεν βαρύνεται με άλλες υποχρέωσεις, εκτός από την εκ του νόμου υποχρέωση διατροφής των δύο ανήλικων τέκνων του. Περαιτέρω, η αιτούσα εργάζεται ως υπάλληλος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης και δη στην ΕΡΤ3 και από την εργασία της αυτή λαμβάνει καθαρές μηνιαίες αποδοχές ύψους 885,69 ευρώ. Διαμένει δε μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της στην προαναφερθείσα μισθωμένη κατοικία στη Θεσσαλονίκη, αντί μισθώματος ποσού 300 ευρώ το μήνα, και, συνεπώς, επιβαρύνεται αναλόγως με τις αντίστοιχες δαπάνες στέγασης και με τις έτερες λειτουργικές δαπάνες της κατοικίας αυτής. Είναι δε κυρία ενός ακινήτου - μεζονέτας, κείμενης στον Τρίλοφο Θεσσαλονίκης, την οποία πιθανολογήθηκε ότι εκμισθώνει, εισπράττοντας ως μηνιαίο μίσθωμα το ποσό των 190 ευρώ. Άλλα εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή ή εργασία, πλην των προαναφερόμενων, δεν πιθανολογήθηκε ότι έχει, ούτε άλλη περιουσία, κινητή ή ακίνητη. Εξάλλου, τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων δεν είναι σε θέση, λόγω της ηλικίας τους και των αναγκών της εκπαίδευσής τους, να εξασφαλίσουν μόνα τους τη διατροφή τους, ενώ δεν πιθανολογήθηκε ότι έχουν περιουσία που να τους αποφέρει έσοδα. Διαμένουν μαζί με τη μητέρα τους στην ως άνω μισθωμένη κατοικία και έτσι βαρύνονται με τα ανάλογα έξοδα στέγασης και συντήρησης αυτής, τα οποία καλύπτει για λογαριασμό τους η μητέρα τους. Οι λοιπές ανάγκες τους διατροφής, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, πέραν αυτής που καλύπτεται από τον ασφαλιστικό τους φορέα, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας τους είναι οι συνήθεις ανάγκες ανατροφής και εκπαίδευσης των παιδιών που βρίσκονται στην ίδια ηλικία και ζουν υπό παρόμοιες συνθήκες και ανέρχονται μηνιαίος στο ποσό των 420 ευρώ για το κάθε τέκνο, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι αποτιμώμενες σε χρήμα συναφείς με τη στέγαση, περιποίηση και φροντίδα τους υπηρεσίες, που τους προσφέρει η μητέρα τους. Συνεπώς, τα τέκνα αυτά έχουν δικαίωμα διατροφής σε χρήμα έναντι των ως άνω γονέων τους, οι οποίοι ενέχονται προς τούτο ανάλογα με τις πιο πάνω προσδιορισθείσες οικονομικές τους δυνάμεις (άρθρα 1485, 1489 παρ.2 ΑΚ). Κατ’ ακολουθίαν, ενόψει των ανωτέρω οικονομικών δυνάμεων των διαδίκων και των εν γένει περιστάσεων, η διατροφή που βαρύνει τον καθ’ ου η αίτηση καθορίζεται στο ποσό των 140 ευρώ μηνιαίος για το κάθε τέκνο, το οποίο κρίνεται ανάλογο με τις ανάγκες και τις συνθήκες ζωής των ανηλίκων, ενώ το υπόλοιπο ποσό (των 280 ευρώ) που απαιτείται μηνιαίως για τη διατροφή κάθε τέκνου βαρύνει την αιτούσα, η οποία εκπληρώνει κατά τα ανωτέρω τη σχετική υποχρέωσή της με τα εισοδήματά της από την εργασία της και με την προσφορά των προσωπικών της υπηρεσιών περιποίησης αυτών. Κατόπιν όλων αυτών, δεδομένου ότι πιθανολογήθηκε η συνδρομή επείγουσας περίπτωσης, λόγω της άμεσης ανάγκης διατροφής των ανήλικων παιδιών των διαδίκων, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη η ένδικη αίτηση και να υποχρεωθεί ο καθ’ ου να καταβάλλει την πρώτη ημέρα κάθε μήνα στην αιτούσα, ως ασκούσα την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων τους, το ποσό των 140 ευρώ μηνιαίως ως προσωρινή συνεισφορά στη διατροφή της κόρης του ... και το ίδιο ποσό (των 140 ευρώ) μηνιαίους ως προσωρινή συνεισφορά στη διατροφή του ανήλικου γίου του ...., ήτοι το συνολικό ποσό των 280 ευρώ μηνιαίος, αρχής γενομένης από την επίδοση της κρινόμενης αίτησης, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε μηνιαίας δόσης. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο καθ’ ου - ανταιτών, που ηττάται εν μέρει, σε ανάλογο μέρος των δικαστικών εξόδων της αιτούσας - καθ’ ης η ανταίτηση (άρθρα 106, 176 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας.

                                                              ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ με την παρουσία των διαδίκων την κύρια αίτηση και την προφορικά ασκηθείσα ανταίτηση.

 ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την ανταίτηση.

 ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την κύρια αίτηση.

 ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον καθ’ ου η αίτηση να προκαταβάλλει την πρώτη ημέρα κάθε μήνα στην αιτούσα, ως ασκούσα την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων τους ...., το ποσό των εκατόν σαράντα (140) ευρώ μηνιαίως για το κάθε τέκνο, ήτοι το συνολικό ποσό των διακοσίων ογδόντα (280) ευρώ μηνιαίως, ως προσωρινή συμμετοχή στη διατροφή τους, αρχής γενομένης από την επίδοση της αίτησης, νομιμότοκα από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε δόσης.

 ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον καθ’ ου η αίτηση - ανταιτούντα σε μέρος των δικαστικών εξόδων της αιτούσας - καθ’ ης η ανταίτηση, το οποίο ορίζει στο ποσό των διακοσίων (200) ευρώ.

 Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, παρουσία και της Γραμματέως Παναγιώτας Κουζιάμπαση.

     Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ  και θεωρήθηκε 12-9-2016                                         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

                                                                                                                 (για τη δημοσίευση)

Π.Β.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 13957/2013 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ

(Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Προσωρινή διαταγή. Κλήση του καθού με τηλεομοιοτυπική πρόσκληση στην αλλοδαπή. Επικοινωνία γονέων και τέκνων. Προσωρινή ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας για τις καλοκαιρινές διακοπές. Μεταφορά των τέκνων στην Ελλάδα με δαπάνη και επιμέλεια του γονέα που ασκεί επιμέλεια προκειμένου να ασκήσει ο άλλος άνεργος γονέας το δικαίωμα επικοινωνίας. Η περίληψη αυτή εισήχθη στη ΝΟΜΟΣ με επιμέλεια της συνδρομήτριάς μας κας Αννας Ιωαννίδου, δικηγόρου Θεσσαλονίκης.

Αριθμός απόφασης 13957/2013 Αριθμός κατάθεσης 16497/26.6.2013

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ: Από την Πρόεδρο Πρωτοδικών Ολυμπία Κορέα, η οποία ορίσθηκε με κλήρωση σύμφωνα με το νόμο χωρίς τη σύμπραξη γραμματέα:

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2013, για να δικάσει τη με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 16497/26.6.2013 αίτηση με αντικείμενο τη χορήγηση προσωρινής διαταγής, μεταξύ:

ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ: .............., κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός .............. αρ. ...-Εύοσμος), η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας της δικηγόρου, Αννας Ιωαννίδου ...

ΚΑΘ` ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ: .............., κατοίκου Ν. Ραιδεστού Ν. Θεσσαλονίκης (οδός .............. αρ. ...) και ήδη .............. Γερμανίας (οδός ..............), ο οποίος δεν παραστάθηκε.

ΚΑΤΑ τη συζήτηση της υπόθεσης η πληρεξούσια δικηγόρος της αιτούσας ανέπτυξε τους ισχυρισμούς της και ζήτησε να γίνουν αυτοί δεκτοί.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση χορήγησης προσωρινής διαταγής, η αιτούσα επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση, ζητεί να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας της με τα ανήλικα τέκνα της .............. και .............. που απέκτησε από το γάμο της με τον καθ` ου η αίτηση κατά την περίοδο των καλοκαιρινών τους διακοπών.

Η αίτηση αρμοδίως φέρεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων ( άρθρο 686 ΚΠολΔ) και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 691 ΚΠολΔ. Επομένως πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ` ουσία, ερήμην του καθ` ου, ο οποίος δεν παραστάθηκε, καίτοι εμπρόθεσμα και νομότυπα κλήθηκε με τηλεμοιοτυπική πρόσκληση κατ` άρθρο 686 παρ. 4 ΚΠολΔ (βλ. το από 26.6.2013 τηλεμοιοτυπία).

Από την εκτίμηση των εγγράφων πιθανολογήθηκε ότι οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο γάμο στις 16.6.2001 από τον οποίο απέκτησαν δύο τέκνα, το .............. και την .............. που γεννήθηκαν στις 5.11.2001 και 23.1.2004, αντίστοιχα. Στα πλαίσια της έκδοσης της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που απήγγειλε τη λύση του γάμου τους συναινετικά και επικύρωσε την από 30.6.2010 έγγραφη συμφωνία τους ανατέθηκε η επιμέλεια των ανηλίκων στον πατέρα τους και ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας της μητέρας τους με αυτά. Ο καθ` ου εδώ και ένα χρόνο ζει και εργάζεται στο .............. της Γερμανίας μαζί με τα ανήλικα, τα οποία φοιτούν σε ελληνογερμανικό σχολείο. Καθ` όλο το χρονικό αυτό διάστημα η επικοινωνία της αιτούσας γίνεται μέσω skype. Ακολούθως, η αιτούσα με τη με αριθμό κατάθεσης 5159/2013 αίτηση της η συζήτηση της οποίας ορίσθηκε μετ` αναβολή στις 2.10.2013 ζητεί την ανάθεση σ` αυτήν της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων της, καθώς και τη επιδίκαση διατροφής. Επίσης, με την από 8.4.2013 και με αριθμό κατάθεσης 9119/2013 αίτηση της ασφαλιστικών μέτρων δικάσιμος της οποίας ορίσθηκε η 20.9.2013, ζητεί να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας της με τα ανήλικα τέκνα της ισχυριζόμενη ότι ο καθ` ου παρεμποδίζει την επικοινωνία της με αυτά. Το γεγονός ότι ο διάδικος πατέρας των ανηλίκων, έχοντας αναλάβει την επιμέλεια των κοινών τέκνων τους, έχει κατά το νόμο (άρθρα 1518 ΑΚ και 5α του Ν. 2102/1992 με τον οποίο κυρώθηκε η από 25.10.1980 Διεθνής Σύμβαση της Χάγης για τα αστικά δικαιώματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών) το δικαίωμα να προσδιορίζει και τον τόπο διαμονής των ανηλίκων, επιβάλλει την ύπαρξη ειδικής ρύθμισης του τρόπου επικοινωνίας μητέρας και τέκνων. Ειδικότερα, η εν προκειμένω ρύθμιση, λόγω και της προσωρινότητας της, δεν μπορεί να ορισθεί σε βάθος χρόνο, αφού αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο της δίκης επί της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων και επί της τακτικής αγωγής, ενώ, ένεκεν των σχολικών υποχρεώσεων των τέκνων το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν ενδείκνυνται μεν οι συχνές μετακινήσεις τους, δεδομένης και της αποστάσεως μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας, θα ληφθεί όμως μέριμνα, ώστε η επαφή της μητέρας τους να είναι κατά το δυνατόν συχνότερη, ενώ όμοια μέριμνα λαμβάνεται και για την κατανομή του βάρους των μετακινήσεων μεταξύ των γονέων τους, με βάση και την εν μέρει, επί του ζητήματος αυτού, προσέγγισή τους. Ειδική πρόβλεψη θα υπάρξει για την περίοδο του θέρους όπου και οι σχολικές τους διακοπές και συγκεκριμένα από 31 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου όπου τα ανήλικα θα μεταφερθούν στην Ελλάδα και δη στη Θεσσαλονίκη με την επιμέλεια και επιβάρυνση του πατέρα. Η προσωρινή αυτή ρύθμιση της κατάστασης κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι επωφελέστερη για τον ψυχοσύνθεση των ανηλίκων και την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους.

Κατόπιν τούτων πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση και να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας της αιτούσας με τα ανήλικα τέκνα της κατά τον ως άνω τρόπο. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αιτούσας, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του καθ` ου, υπέρ του Δημοσίου λόγω της ερημοδικίας του (κατ` άρθρο 12 παρ. 2 του ν. Ν. 3226/2004, σε συνδυασμό με το άρθρο 184 του ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην του καθ` ου.

ΔΕΧΕΤΑΙ το αίτημα προσωρινής διαταγής.

ΡΥΘΜΙΖΕΙ προσωρινά το δικαίωμα επικοινωνίας της αιτούσας με τα ανήλικα τέκνα της .............. και .............. και ορίζει ότι αυτή έχει δικαίωμα να επικοινωνεί μαζί τους ως ακολούθως: για το θέρος του τρέχοντος έτους από 1 έως 15 Αυγούστου, οπότε τα ανήλικα θα μεταφερθούν εδώ και δη στη Θεσσαλονίκη με την επιμέλεια και επιβάρυνση του καθ` ου.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον καθ` ου στα δικαστικά έξοδα της αιτούσας, υπέρ του Δημοσίου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακόσιων (300,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του, χωρίς να παρευρίσκεται η αιτούσα, ούτε η πληρεξούσια δικηγόρος της, στη 1 Ιουλίου 2013, με την παρουσία της γραμματέα, Παναγιώτας Κουτζιάμπαση.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

7108/2015 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ ΤΡΙΤΑΝΑΚΟΠΗ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ(ΑΣΦ) (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)

7108/2015 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ
(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
Τριτανακοπή κατά αποφάσεως εκουσίας δικαιοδοσίας. Έννομο συμφέρον. Νομιμοποίηση. Λόγοι. Στοιχεία αιτήσεως. Αοριστία λόγων. Συνεκδίκαση με νέα αίτηση για δικαστική συμπαράσταση. Κύρος επίδοσης σε συμπαραστατέο. Έννομο συμφέρον και κίνδυνος βλάβης του συμπαραστατέου. Αντικατάσταση ή παύση δικαστικού συμπαραστάτη. Η απόφαση αυτή εισήχθη στη ΝΟΜΟΣ με επιμέλεια της συνδρομήτριάς μας κας Αννας Ιωαννίδου, δικηγόρου Θεσσαλονίκης.



                                                   ΑΠΟΦΑΣΗ: 7108/2015
                     (Αριθμός έκθεσης κατάθεσης τριτανακοπής: 1.005/14.01.2015)
                        (Αριθμός έκθεσης κατάθεσης αίτησης: 24.709/24.11.2014)

                             ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
                                              (εκούσια δικαιοδοσία)


ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από το Δικαστή, Αλέξανδρο Παπαδημητρίου, Πάρεδρο, ο οποίος ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και από τη Γραμματέα, Ευδοξία Καλτζίδου.

 ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ κεκλεισμένων των θυρών, στο ακροατήριό του, την 12η Μαρτίου 2015, για να δικάσει την υπ’ αριθμ. κατάθεσης 1.005/14.01.2015 τριτανακοπή με αντικείμενο την ακύρωση της με αριθμό 20.866/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας) και την υπ’ αριθμ. κατάθεσης 24.709/24.11.2014 αίτηση μεταξύ:

Α) ΤΡΙΤΑΝΑΚΟΠΤΟΥΣΑ: ................, κάτοικος της πόλης Νεσόντεν (Nesodden) Νορβηγίας, επί της οδού ................ (................), αριθμ. ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Ευάγγελου Μήνου (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. 7.299), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

 ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΤΡΙΤΑΝΑΚΟΠΗ: ................, κάτοικος Θεσσαλονίκης, επί της οδού ................, αριθμ. ..., που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας του δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Αννας Ιωαννίδου (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. 9.882), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Β) ΑΙΤΟΥΣΑ: ................, κάτοικος της πόλης Νεσόντεν (Nesodden) Νορβηγίας, επί της οδού ................ (................), αριθμ. ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Ευάγγελου Μήνου (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. 7.299), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: ................, κάτοικος Θεσσαλονίκης, η οποία δεν παραστάθηκε.

 ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου και στις προτάσεις τους.


                                          ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
                                        ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ


Φέρονται προς συζήτηση οι υπ’ αριθμ. έκθεσης κατάθεσης Α) 1.005/14.01.2015 τριτανακοπή και Β) 24.709/24.11.2014 αίτηση, οι οποίες είναι συναφείς, εκκρεμούν δε αμφότερες ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου και υπάγονται στην εκούσια δικαιοδοσία και συνεπώς, πρέπει, κατά την αυτεπάγγελτη κρίση του Δικαστηρίου, να συνεκδικαστούν, διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επιπλέον, επέρχεται μείωση των εξόδων αυτής (άρθρα 31.246 και 741 ΚΠολΔ).

 Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 583, 586, 590, 739, 748 παρ. 3 και 773 ΚΠολΔ προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων που εκδίδονται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας μπορεί να ασκήσει τριτανακοπή κάθε τρίτος, εφόσον έχει έννομο συμφέρον. Ως τρίτος νοείται όποιος δεν απέκτησε την ιδιότητα του διαδίκου κατά την έννοια της εκούσιας δικαιοδοσίας, δηλαδή δεν είναι αιτών στη σχετική δίκη ή δεν άσκησε παρέμβαση ή δεν κλητεύθηκε με διαταγή του δικαστή (κατά την κατάθεση της αίτησης) ή δεν προσεπικλήθηκε με διαταγή του δικάζοντας δικαστηρίου να λάβει μέρος σ’ αυτή. Ειδικότερα, κατά της απόφασης που υποβάλλει ένα πρόσωπο σε δικαστική συμπαράσταση και διορίζει δικαστικό συμπαραστάτη, τριτανακοπή μπορεί να ασκήσουν, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 803 παρ. 2 ΚΠολΔ, μόνο τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να ζητήσουν την υποβολή του προσώπου αυτού σε δικαστική συμπαράσταση, δηλαδή όσα περιλαμβάνονται στη διάταξη του άρθρου 1667 παρ. 1 ΑΚ, μεταξύ των οποίων τα τέκνα του τελευταίου. Περαιτέρω, έννομο συμφέρον για την άσκηση τριτανακοπής έχει εκείνος που βλάπτεται άμεσα ή έμμεσα από τις έννομες συνέπειες της τριτανακοπτόμενης απόφασης ή εκείνος για τα συμφέροντα του οποίου δημιουργείται άμεσος ή ενδεχόμενος κίνδυνος από την έκδοση αυτής και τις έννομες συνέπειες της (ΑΠ 1040/2009 ΤΝΠ Νομος, ΑΠ 128/1991 ΤΝΠ Νομος), ενώ δεν απαιτείται η επίκληση από τον τριτανακόπτοντα δόλου ή συμπαιγνίας των αρχικών διαδίκων (ΑΠ 1345/10 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 41/2003 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑθ 2961/2007 ΤΝΠ Νόμος, βλ. και Ε. Μπαλογιάννη σε X. Απαλαγάκη ΚΠολΔ Ερμηνεία κατ’ άρθρο υπό άρθρο 773 αρ. 3, Π. Αρβανιτάκη σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα Ερμηνεία ΚΠολΔ υπό άρθρο 773 αρ. 8). Εξάλλου, λόγο τριτανακοπής αποτελεί κάθε ισχυρισμός που βάλλει κατά της ουσιαστικής ή τυπικής ορθότητας της απόφασης όπως ότι δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση της απόφασης ή ότι αν ακουγόταν ο ίδιος τριτανακόπτων η απόφαση θα ήταν διαφορετική (ΑΠ 1345/2010, ο.π., ΑΠ 41/2003, ο.π.). Για να είναι δε ορισμένος ο εκάστοτε λόγος τριτανακοπής, θα πρέπει επιπλέον να προκύπτει σαφώς, με τη μορφή αιτιώδους συνδέσμου, η σχέση της δικαστικής κρίσης που προσβάλλεται και της βλάβης ή του κινδύνου βλάβης των εννόμων συμφερόντων του τριτανακόπτοντος (ΕφΛαρ 252/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 1184/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, βλ. και Ε. Μπαλογιάννη σε X. Απαλαγάκη ΚΠολΔ Ερμηνεία κατ’ άρθρο υπό άρθρο 773 αρ. 4, Π. Αρβανιτάκη σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα Ερμηνεία ΚΠολΔ υπό άρθρο 773 αρ. 7). Η αοριστία των λόγων της τριτανακοπής δημιουργεί απαράδεκτο, που ερευνάται και αυτεπαγγέλτως, καθόσον τούτο ανάγεται στην προδικασία, η οποία αφορά τη δημόσια τάξη και γι’ αυτό η αοριστία αυτή δεν μπορεί να συμπληρωθεί με τις προτάσεις, ούτε με παραπομπή σε άλλα έγγραφα της δίκης, ούτε από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΕφΘεσ 1750/1992 ΤΝΠ Νόμος, ΜΠρΛαρ 173/2001 ΤΝΠ Νόμος, ΜΠρΚαβ 185/1993 ΤΝΠ Νόμος). Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό στοιχείο Α` τριτανακοπή της, η τριτανακόπτουσα εκθέτει ότι με την υπ’ αριθμ. 20.866/2014 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας), που εκδόθηκε επί της υπ’ αριθμ. κατάθεσης 22.688/2014 αίτησης του καθ’ ου η αίτηση, αδελφού της, τέθηκε σε πλήρη στερητική δικαστική συμπαράσταση η ................, μητέρα τους, ενώ επιπλέον διορίστηκε προσωρινός δικαστικός συμπαραστάτης αυτής, μέχρι την τελεσιδικία της εκδοθείσας απόφασης και οριστικός, για το μετέπειτα της τελεσιδικίας χρόνο, ο καθ’ ου η τριτανακοπή καθώς και εποπτικό συμβούλιο αποτελούμενο από τα αναφερόμενα στην ανωτέρω απόφαση πρόσωπα. Οτι ωστόσο, τόσο η αίτηση όσο και η κλήση προς συζήτηση της ως άνω αίτησης δεν επιδόθηκαν στη μητέρα τους, ούτε στην ίδια (την τριτανακόπτουσα) και επομένως αμφότερες δεν έλαβαν γνώση για τη συζήτηση της αίτησης. Οτι περαιτέρω, η μητέρα τους πάσχει πράγματι από άνοια τύπου Alzheimer, συνέπεια της οποίας αδυνατεί να επιμελείται μόνη της τον εαυτό της και να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της και ως εκ τούτου, θα έπρεπε να τεθεί σε δικαστική συμπαράσταση, πλην όμως, ο καθ’ ου η αίτηση είναι ακατάλληλος για το διορισμό του ως δικαστικού συμπαραστάτη, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην τριτανακοπή. Οτι, τέλος, συνεπεία της ως άνω απόφασης, τίθεται σε κίνδυνο τόσο η κατάσταση της υγείας της μητέρας της, όσο και η περιουσία αυτής. Με το ιστορικό αυτό, ζητεί να ακυρωθεί η ως άνω απόφαση και να καταδικασθεί ο καθ’ ου η αίτηση στα δικαστικά της έξοδα. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η υπό κρίση τριτανακοπή αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 773, 803 παρ. 2 ΚΠολΔ). Ωστόσο, τυγχάνει αόριστη και ως εκ τούτου απορριπτέα, διότι δεν αναφέροντσι σε αυτήν συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που να συνδέουν την κρίση του Δικαστηρίου περί θέσης της μητέρας τους σε καθεστώς δικαστικής συμπαράστασης και διορισμού του καθ` ου η τριτανακοπή ως δικαστικού συμπαραστάτη αυτής και των λοιπών αναφερόμενων σ’ αυτήν προσώπων ως μελών του εποπτικού συμβουλίου, με βλάβη ή κίνδυνο βλάβης των εννόμων συμφερόντων της ίδιας της τριτανακόπτουσας, ώστε το Δικαστήριο να ερευνήσει περαιτέρω τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα της τριτανακοπής. Μόνος δε ο διορισμός του καθ’ ου η τριτανακοπή ως δικαστικού συμπαραστάτη της μητέρας τους καθώς και το γεγονός ότι, κατά τους ισχυρισμούς της ίδιας (τριτανακόπτουσας), η σχετική αίτηση περί δικαστικής συμπαράστασης ασκήθηκε από τον καθ’ ου η τριτανακοπή με σκοπό να εξυπηρετήσει ατομικά του συμφέροντα δε συνεπάγονται άνευ ετέρου την προσβολή των εννόμων συμφερόντων της ίδιας, δοθέντος του ότι δεν εκτίθεται συγκεκριμένο περιστατικό που να βλάπτει ή να προκαλεί κίνδυνο βλάβης αυτής. Αλλωστε η ανάθεση του λειτουργήματος του δικαστικού συμπαραστάτη στον καθ’ ου η τριτανακοπή και η μη ανάθεση αυτού στην ίδια ή στο σύντροφο της μητέρας τους δεν μπορεί αυτή καθ’ αυτή να θεωρηθεί ότι συνέχεται με βλάβη δικού της έννομου συμφέροντος, διότι το έννομο συμφέρον που καλείται να εξυπηρετήσει στο σύνολό του ο προστατευτικός θεσμός της δικαστικής συμπαράστασης είναι αυτό του συμπαραστατούμενου (άρθρο 1684 ΑΚ) και δε λαμβάνεται υπόψη κατά τη σχετική κρίση του Δικαστηρίου το συμφέρον κανενός άλλου προσώπου πλην του τελευταίου. Η εξειδίκευση όμως της βλάβης ή του κινδύνου βλάβης των εννόμων συμφερόντων της ίδιας της τριτανακόπτουσας, και μάλιστα με τη μορφή αιτιώδους συνδέσμου, από το διατακτικό της τριτανακοπτόμενης απόφασης αποτελεί, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην ως άνω μείζονα σκέψη, αναγκαίο στοιχείο για να κριθούν ορισμένοι οι προβαλλόμενοι με την τριτανακοπή λόγοι. Είναι δε διάφορο το γεγονός ότι εν προκειμένω, η τριτανακόπτουσα νομιμοποιείται ενεργητικά στην άσκηση της κρινόμενης τριτανακοπής, ως πρόσωπο που νομιμοποιείται να ζητήσει την υποβολή της μητέρας τους σε δικαστική συμπαράσταση. Εξάλλου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι με την τριτανακοπτόμενη απόφαση, η ίδια η τριτανακόπτουσα έχει διοριστεί μέλος του εποπτικού συμβουλίου και ειδικότερα, πρόεδρος αυτού, από τη θέση δε αυτή, η ίδια έχει τη δυνατότητα να ασκεί επαρκώς την εποπτεία της δικαστικής συμπαράστασης. Περαιτέρω, τυχόν προκληθείσα ακυρότητα λόγω μη κλήτευσης του υπό δικαστική συμπαράσταση προσώπου δύναται να προταθεί μόνο από το πρόσωπο προς το συμφέρον του οποίου έχει ταχθεί η παραβιασθείσα διάταξη (εν προκειμένω, το άρθρο 802 παρ. 2 ΚΠολΔ· βλ. ΑΠ 851/2007, ΝοΒ 2007, σελ. 1824, Μ. Μαργαρίτης, Ερμηνεία Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, τόμος I, 2012, άρθρο 160, αριθμ. 2). Πς εκ τούτου, ενδεχόμενη ακυρότητα εν προκειμένω λόγω μη κλήτευσης της συμπαραστατούμενης μητέρας της, δύναται να προταθεί μόνο από την ίδια (συμπαραστατούμενη), ασκώντας κάποιο από τα ένδικα μέσα που της χορηγεί ο νόμος, (άρθρα 802 παρ. 5 και 803) και όχι από τρίτο άτομο, όπως εν προκειμένω η τριτανακόπτουσα. Αναφορικά δε με τη μη κλήτευση της ίδιας της τριτανακόπτουσας στην ως άνω δίκη, που σε κάθε περίπτωση δεν ήταν υποχρεωτική, δοθέντος ότι στη σχετική δίκη δεν προβλέπεται υποχρεωτική κλήτευση κανενός, πλην του προσώπου το οποίο αφορά καθώς και του τυχόν διορισμένου προσωρινού δικαστικού συμπαραστάτη (άρθρο 801 παρ. 2 ΚΠολΔ), εκτός αν το Δικαστήριο κατά δυνητική ευχέρεια το διατάξει (άρθρο 748 παρ. 3 ΚΠολΔ), δε συνεπάγεται, χωρίς την επίκληση άλλων πρόσθετων συγκεκριμένων περιστατικών, βλάβη ή κίνδυνο βλάβης στα έννομα συμφέροντα της. Τέλος, ακόμη και ένα ήθελε κριθεί ότι η τριτανακόπτουσα επιδίωκε με την υπό κρίση τριτανακοπή της την αντικατάσταση του καθ’ ου η αίτηση από τη θέση του διορισθέντος δικαστικού συμπαραστάτη της μητέρας τους, συνέπεια της ακαταλληλότητάς του να ανταποκριθεί στο λειτούργημα αυτό, η τελευταία επιτυγχάνεται με το ένδικο βοήθημα της παύσης ή αντικατάστασης δικαστικού συμπαραστάτη και όχι με την τριτανακοπή, για την άσκηση δε της εν λόγω αίτησης, νομιμοποιείται, εφαρμοζόμενων αναλογικά των διατάξεων για την επιτροπεία ανηλίκων μόνον το εποπτικό συμβούλιο ως όργανο και το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως (με πράξη του αρμόδιου Δικαστή, κατά το άρθρο 747 παρ. 4 ΚΠολΔ) και όχι κάθε μέλος του εποπτικού συμβουλίου ενεργούν ατομικά, όπως εν προκειμένω η τριτανακόπτουσα (ΑΠ 1103/05 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑθ 1834/2013 ΤΝΠ Ισοκράτης, ΕφΑθ 2089/2011 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑθ 816/2009 ΤΝΠ Νομος, ΕφΑθ 3995/2006 ΕλλΔνη 48, 570). Κατόπιν όλων των ανωτέρω, η υπό κρίση τριτανακοπή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα, πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων, λόγω της συγγενικής τους σχέσης (άρθρο 179 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

 Από την υπ’ αριθμ. 11.493/11.12.2014 έκθεση επίδοσης του διορισμένου στην περιφέρεια του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης δικαστικού επιμελητή Κωνσταντίνου Παράφορου, αποδεικνύεται ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την ανωτέρω δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 122 παρ. 1, 123, 128 παρ. 1 και 3, 741, 748 παρ. 1, 3 και 4 και 802 παρ. 2 ΚΠολΔ) στην καθ’ ης η αίτηση. Η τελευταία, όμως, δεν εμφανίσθηκε κατά την παραπάνω δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συνεπώς, πρέπει να δικασθεί ερήμην. Ωστόσο, η συζήτηση της υπόθεσης θα προχωρήσει σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 754 παρ. 2 ΚΠολΔ).

 Η αιτούσα, με την υπό στοιχείο Β` αίτησή της, ζητεί να τεθεί σε πλήρη στερητική δικαστική συμπαράσταση η καθ’ ης η αίτηση, μητέρα της, ................, η οποία πάσχει από άνοια τύπου Alzheimer, με αποτέλεσμα να αδυνατεί πλήρως να επιμελείται μόνη της τον εαυτό της και να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της και να διορισθεί αφενός μεν προσωρινός και, μετά την τελεσιδικία της εκδοθησόμενης απόφασης, οριστικός δικαστικός συμπαραστάτης αυτής, ο σύντροφός της, ................, αφετέρου δε εποπτικό συμβούλιο τα αναφερόμενα στην αίτηση πρόσωπα. Με το εν λόγω περιεχόμενο και αιτήματα, η υπό κρίση αίτηση, αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπον εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κατά την προκειμένη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739 επ., 740 παρ. 1, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 17 παρ. 1 ν. 4055/2012 σε συνδυασμό με το άρθρο 110 παρ. 21 του ίδιου νόμου, όπως ισχύει δυνάμει του άρθρου 1 περ. α` του ν. 4077/2012, 801 παρ. 1 ΚΠολΔ και 121 ΕισΝΑΚ) , πλην όμως, το αίτημα της υποβολής της καθ’ ης η αίτηση σε καθεστώς πλήρους στερητικής δικαστικής συμπαράστασης, κρίνεται απορριπτέο ως απαράδεκτο, καθότι, με την υπ’ αριθμ. 20.866/2014 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, η μητέρα της αιτούσας, ................, έχει τεθεί ήδη σε δικαστική συμπαράσταση, η εν λόγω δε διάπλαση έχει ήδη επέλθει, κατ’ άρθρο 1681 ΑΚ, από την οριστικότητα της απόφασης. Επομένως η υπό κρίση αίτηση καθίσταται ως άνευ αντικειμένου.


                                              ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ


Συνεκδικάζει την υπ’ αριθμ. κατάθεσης 1.005/14.01.2015 τριτανακοπή και την υπ’ αριθμ. κατάθεσης 24.709/24.11.2014 αίτηση, ερήμην της καθ’ ης η αίτηση και παρόντων των λοιπών διαδίκων.

 Απορρίπτει την υπ’ αριθμ. κατάθεσης 1.005/14.01.2015 τριτανακοπή και την υπ’ αριθμ. κατάθεσης 24.709/24.11.2014 αίτηση.

 Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

 Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 13η Μαΐου 2015, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους.


 Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                                                                            Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ


Ε.Φ.

ΑΠΟΦΑΣΗ 6295/2017 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ-ΕΚΟΥΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΤΕΚΝΟΥ ΠΟΥ ΑΠΟΚΤΗΘΗΚΕ ΧΩΡΙΣ ΓΑΜΟ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΤΟΥ 

6295/2017 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ
(Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
Εκούσια αναγνώριση ανήλικου τέκνου που αποκτήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του. Αποτελέσματα. Άσκηση αγωγής διατροφής για λογαριασμό ανήλικου αβάπτιστου τέκνου γεννημένου χωρίς γάμο των διαδίκων - γονέων του, από την ενάγουσα μητέρα του. Ανάθεση αποκλειστικά της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου στην ενάγουσα δυνάμει δικαστικής απόφασης μετά την διακοπή της εκτός γάμου συμβίωσή της με τον εναγόμενο. Συσχετισμός των οικονομικών δυνάμεων μεταξύ των διαδίκων. Επιδίκαση εις βάρος του εναγόμενου του ποσού των 250 ευρώ ως μηνιαία διατροφή για λογαριασμό του ανήλικου τέκνου του. Δέχεται εν μέρει την αγωγή.



                                                              ΑΠΟΦΑΣΗ 6295/2017
                                               (Αριθ. καταθ. αγωγής 10723/22-09-2016).
                                           ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΑΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
                                                                ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

        ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τον Δικαστή Βασίλειο Κατέρη, Πρωτοδίκη, ο οποίος ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και από τη Γραμματέα Αλεξάνδρα Τσουκαλά.

        ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, για να δικάσει την αγωγή με αριθμό καταθέσεως 10723/22-09-2016, με αντικείμενο τη διατροφή ανηλίκου τέκνου.

        ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Της ......................του ............., κατοίκου .............. Θεσσαλονίκης, ως ασκούσα την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου της ..................... του ............., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Άννας Ιωαννίδου (ΑΜΔΣΘ: 9882), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

        ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: Του ..........................., κατοίκου Θεσσαλονίκης, ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Μαριάννας Ρουσίδου (ΑΜΔΣΘ: 10680), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

   Η ενάγουσα με την από 22-09-2016 και υπ’ αριθ. καταθέσεως 10723/22-09-2016 αγωγή της, που απευθύνεται στο Δικαστήριο αυτό, ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ’ αυτήν.

    Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιες δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις τους.

                                                       ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ,

                                                      ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

      Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1484 του Α.Κ. «σε περίπτωση αναγνώρισης, εκούσιας ή δικαστικής, αν ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, το τέκνο έχει ως προς όλα θέση τέκνου γεννημένου σε γάμο απέναντι στους δύο γονείς και τους συγγενείς τους». Διαφορετικά ορίζεται στο νόμο, όπως ετπσημαίνεται και στην οικεία αιτιολογική έκθεση του Ν. 1329/1983, εκεί όπου από τη φύση των πραγμάτων, και κυρίως επειδή δεν υπάρχει έγγαμη συμβίωση των γονέων, δεν είναι δυνατή η εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για το τέκνο που γεννήθηκε από νόμιμο γάμο των γονέων του. Ως προς τα λοιπά όμως θέματα και δη για το ενδιαφέρον εν προκειμένω ζήτημα της διατροφής, η εξομοίωση είναι πλήρης. Η εξομοίωση δε αυτή επέρχεται με την ολοκλήρωση της αναγνωρίσεως του τέκνου, εκούσιας ή δικαστικής, οπότε και καθιδρύεται η συγγένεια πατέρα και τέκνου (βλ. ΕφΑΘ 2622/1995 ΕλλΔνη 37 . 1118). Δηλονότι, τελικά, εν όψει πάντων τούτων, αντίστοιχη, της εν αρχή αναφερομένης, κοινή υποχρέωση διατροφής του μη εν γάμω γεννηθέντος τέκνου τους έχουν, υπό τους αυτούς, ως ανωτέρω, όρους, η μητέρα του και ο εκουσίως ή δικαστικώς αναγνωρισθείς ως φυσικός του πατέρας (βλ. ΕφΘεσσ 2518/95 ΕλλΔνη 38 . 1163, ΕφΑΘ 2921/93 ΕλλΔνη 35. 450).

      Με την υπό κρίση αγωγή η ενάγουσα ζητάει να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει για λογαριασμό του ανηλίκου άρρενος αβάπτιστου τέκνου της, που γεννήθηκε χωρίς γάμο των διαδίκων - γονέων του και αναγνωρίστηκε εκούσια από τον εναγόμενο, διατροφή σε χρήμα ποσού (470) € μηνιαίως, διότι αυτό δεν διαθέτει εισοδήματα και αδυνατεί να διαθρέψει τον εαυτό του, για χρονικό διάστημα δύο ετών από την επίδοση της αγωγής και με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε δόσεως, να απαγγελθεί σε βάρος του εναγομένου χρηματική ποινή ποσού (1.000) € και προσωπική κράτηση διάρκειας έως ένα (01) έτος και να καταδικαστεί ο εναγόμενος στη δικαστική του δαπάνη.

     Με το περιεχόμενο αυτό και αίτημα η υπό κρίση αγωγή αρμόδια και παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 παρ. 1, 667 και 670 έως 676 του ΚΠολΔ (άρθρο 681 Β του ίδιου κώδικα), είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1475, 1484, 1485,1486, 1489, 1493, 1496, 1498, 1515, 346 ΑΚ, 907,910 περ. 4 και 176 του ΚΠολΔ, εκτός από το παρεπόμενο αίτημά της ν’ απειληθεί χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση σε βάρος του εναγομένου, για την περίπτωση μη συμμορφώσεώς του με το διατακτικό της παρούσης αποφάσεως, το οποίο δεν είναι νόμιμο και πρέπει ν` απορριφθεί, για το λόγο ότι εκ των διατάξεων της παρούσης αποφάσεως, αυτή μεν, με την οποία θέλει ρυθμισθεί η άσκηση της γονικής μέριμνας του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων συζύγων, εξαντλεί, λόγω του διαπλαστικού, κατά τα προαναφερθέντα, χαρακτήρα της, την ενέργειά της στην παραγωγή δεδικασμένου, ώστε να μη τίθεται ζήτημα εξαναγκαστικών μέτρων για την υλοποίησή της, ενώ η ετέρα διάταξή της, με την οποία θέλει ορισθεί το τυχόν οφειλόμενο από τον εναγόμενο ποσόν διατροφής προς την ενάγουσα ανήλικη, εκτελείται, ως καταψηφιστική, κατά τις κοινές διατάξεις των άρθρων 951 και 953 επ. του ΚΠολΔ, μη υφισταμένου, στην περίπτωση αυτή, πεδίου εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 946 και 947 του ιδίου Κώδικος. Πρέπει, επομένως, κατά το μέρος που κρίνεται νόμιμη η αγωγή, να εξετασθεί κατ’ ουσίαν, δεδομένου ότι για το παραδεκτό της καταβλήθηκε το ανάλογο τέλος δικαστικού ενσήμου με τις νόμιμες προσαυξήσεις υπέρ του ΤΝ και ΤΑΧΔΙΚ ( βλ. τα υπ’ αριθ. 444306, 444369, 444370 και 393091 αγωγόσημα σειράς Α`), ενώ για το παραδεκτό της συζήτησης τηρήθηκε το στάδιο προδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 681Γ παρ.2 του ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με τα άρθρα 38 του Ν. 2447/1996 και 19 του Ν. 2521/1997, για την απόπειρα συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς, καθώς ετιίσης, κατά το άρθρο 19 παρ. 3 του ν. 2521/1997 δεν δημιουργείται απαράδεκτο από την έλλειψη έρευνας και έκθεσης της αρμόδιας κοινωνικής υτιηρεσίας, ως προς τις συνθήκες διαβίωσης του ανηλίκου (βλ. ΕφΑΘ 4242/2001 ΕλλΔνη 2002,178).

      Περαιτέρω σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1489 § 2 ΑΚ, ως προελέχθη οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό μ’ αυτές των άρθρων 1490 και 1493 εδ. α` ΑΚ, σαφώς συνάγεται ότι, αν το ανήλικο τέκνο που δικαιούται διατροφής εγείρει αγωγή κατά του ενός γονέα μπορεί αυτός να επικαλεστεί κατ` ένσταση κατ` άρθρο 262 του ΚΠολΔ, ότι και ο άλλος γονέας έχει την οικονομική δυνατότητα σε σχέση με τη δική του και σε συνδυασμό με τις λοιπές υποχρεώσεις του να καλύψει μέρος της ανάλογης διατροφής του ανήλικου (βλ. ΑΠ 2127/1984 ΝοΒ 33, 1169, ΕφΑΘ 6827/1994 ΕλλΔνη 38, 687), οπότε με την απόδειξη της ενστάσεως αυτής, περιορίζεται η υποχρέωση του εναγόμενου γονέα για τη διατροφή του τέκνου του κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στη βάσει αυτής υποχρέωση συνεισφοράς του άλλου γονέα μη δυναμένου όμως του δικαστηρίου σε τιερίπτωση μη υποβολής της σχετικής αυτής ενστάσεως, να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως την οικονομική δυνατότητα του άλλου γονέα και κανονίσει αναλόγως προς τις δυνάμεις εκατέρου των γονέων, το επιδικαστέο σε βάρος του εναγομένου ποσό διατροφής (βλ. ΑΠ 272/2004 ΝοΒ 2005, 275, ΑΠ 344/2001 ΝοΒ 2002, 342, ΑΠ 1239/1988 ΕΕΝ 1989, 595 ΕφΑΘ 1504/1995 ΕλλΔνη 1996, 1120).

    Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, κατά τη συζήτηση της αγωγής, και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως, σε συνδυασμό και με τα έγγραφα, που νομότυπα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, δικόγραφα και οι αποφάσεις από άλλες, προηγηθείσες μεταξύ των ίδιων διαδίκων, δίκες (βλ. ΑΠ. 1758/2008, Α.Π.227/2008, Α.Π. 1590/2003 Δημοσίευση Νόμος), για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά παρακάτω, χωρίς όμως να έχει παραληφθεί κανένα για την ουσιαστική διάγνωση της παρούσας διαφοράς, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και τους κανόνες της λογικής που λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα (άρθρο 336 παρ.4 του ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν, κατά τη κρίση του Δικαστηρίου αυτού, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι, που είναι ενήλικοι, διατηρούσαν εκτός γάμου ερωτική σχέση από το έτος 2003 και από τη σαρκική τους συνάφεια απέκτησαν ένα ανήλικο τέκνο, την κόρη τους ................, η οποία γεννήθηκε την 03-03- 2009 και την οποία ο εναγόμενος αναγνώρισε εκούσια ως τέκνο του με την με αριθμό 1565/12-05-2009 πράξη αναγνώρισης εξώγαμου τέκνου και προσδιορισμού επωνύμου του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης .................... Ωστόσο, λόγω προστριβών στις μεταξύ τους σχέσεις οι διάδικοι διέκοψαν οριστικά την εκτός γάμου συμβίωσή τους από τον μήνα Ιούλιο του έτους 2011. Μετά την άσκηση από μέρους της ενάγουσας της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 25020/2012 αγωγής της, εκδόθηκε η με αριθμό 23226/11-11-2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία ανατέθηκε στην ενάγουσα η αποκλειστική άσκηση της επιμέλειας της ανήλικης κόρης της και υποχρεώθηκε ο εναγόμενος να της προκαταβάλλει ως διατροφή για λογαριασμό της τελευταίας το ποσό των (180) € μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από το χρονικό σημείο της συζήτησης της κατά τα ανωτέρω αγωγής έως την 30-09-
2013 και το ποσό των (200) € μηνιαίως από 01-10-2013 έως 31-12-2015.

      Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα δεν διαθέτει κανένα απολύτως εισόδημα, καθώς μετά τη γέννηση της κόρης της δεν έχει εργαστεί, ενώ λόγω της γενακότερης δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας είναι ιδιαίτερα δυσχερής η εύρεση, σταθερής εργασίας. Ενόψει της κατάστασης αυτής η ενάγουσα υπέβαλε την από 29-04- 2015 αίτηση με αντικείμενο τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα αντιμετώτησης της ανθρωπιστικής κρίσης του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η οποία έγινε δεκτή την 21-07-
2015, με συνέπεια να της χορηγηθεί κάρτα κοινωνικής αλληλεγγύης. Εξάλλου, η τελευταία δεν διαθέτει κανένα περιουσιακό στοιχείο, πλην της κυριότητας ενός διαμερίσματος εμβαδού (32,22 τ.μ.), το οποίο βρίσκεται στη ................... Θεσσαλονίκης επί της οδού ....................... αριθ. 230/4Β και το οποίο
χρησιμοποιεί ως κατοικία της ίδιας και της ανήλικης κόρης της. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι για την απόκτηση του εν λόγω διαμερίσματος η ενάγουσα έλαβε στεγαστικό δάνειο ποσού (60.000) € από την ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ............... Α.Ε.», στην οποία οφείλει από την αιτία αυτή το συνολικό ποσό των (38.900,11€). Ενόψει μάλιστα της αδυναμίας της να ανταποκριθεί στις απορρέουσες από την παραπάνω δανειακή σύμβαση υποχρεώσεις της υπέβαλε αίτηση προς το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης αίτηση για την υπαγωγή της στη διαδικασία του ν. 3869/2010 και πέτυχε να της χορηγηθεί η με αριθμό 3582/05-03-2015 προσωρινή διαταγή της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, με την οποία ανεστάλησαν οι ατομικές διώξεις σε βάρος της περιουσίας της, διατάχθηκε η διατήρηση της πραγματικής και νομικής κατάστασης της τελευταίας μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αίτησης της και ορίστηκαν μηδενικές καταβολές προς τη δανείστρια της ανώνυμη τραπεζική εταιρία.

      Εξάλλου αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος έχει εργαστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα σε καταστήματα εστίασης και έχει αποκτήσει σημαντική επαγγελματική εμπειρία στον τομέα αυτό. Εκμεταλλευόμενος την εν λόγω εμπειρία του μετοίκησε από τον Ιούνιο του έτους 2013 στην Ολλανδία, όπου παρέχει την εργασία του σε εστιατόριο έναντι αποδοχών, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν είναι μικρότερες του ποσού των (1.000) € τουλάχιστον μηνιαίως. Διαμένει στην Ολλανδία σε μισθωμένο δωμάτιο καταβάλλοντας μηνιαίο μίσθωμα ποσού (450) €. Επίσης αποδείχθηκε ότι από το χρονικό σημείο της μετοίκισής του στην Ολλανδία ο εναγόμενος διέκοψε την καταβολή οποιουδήποτε άξιου λόγου χρηματικού ποσού προς το σκοπό της κάλυψης των διατροφικών αναγκών της ανήλικης κόρης του, καταβάλλοντας μόνο μικροποσά της τάξεως των (70) € έως (150) € μηνιαίως. Η τελευταία διανύει κατά το χρονικό σημείο της συζήτησης της κρινόμενης αγωγής το όγδοο (8°) έτος της ηλικίας της, διαμένει μαζί με την ενάγουσα μητέρα της στην κατά τα ανωτέρω οικία της τελευταίας και κατά το τρέχον σχολικό έτος φοιτά στην Β` Δημοτικού. Αντιμετωπίζει τις συνήθεις ανάγκες των παιδιών της ηλικίας της, αλλά πέρα απ’ αυτές απαιτείται να λαμβάνει συχνά φαρμακευτική αγωγή και να υπόκειται σε ιατρική παρακολούθηση, καθώς πάσχει από αλλεργική ρινίτιδα.

     Ακόμη αποδείχθηκε ότι, η ανήλικη κόρη των διαδίκων στερείται οποιοσδήποτε περιουσίας, ενώ λόγω του νεαρού της ηλικίας της δεν είναι σε θέση να εργαστεί και κατ’ επέκταση να αποκομίσει οποιοδήποτε εισόδημα από την εργασία της. Με βάση τα δεδομένα αυτά και ενόψει των οικονομικών δυνάμεων των διάδικων γονέων της το Δικαστήριο κρίνει ότι για την κάλυψη των αναγκών στέγασης, ανατροφής, εκπαίδευσης, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και ψυχαγωγίας της απαιτείται μηνιαίως το ποσό των τετρακοσίων ευρώ (400) €, η καταβολή του οποίου βαρύνει τους διαδίκους ανάλογα με τις οικονομικές δυνάμεις που απολαμβάνει ο καθένας από αυτούς. Εξάλλου, στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται τόσο η αξία των αποτιμητών σε χρήμα προσωπικών υττηρεσιών της ενάγουσας προς την κόρη της όσο και οι παροχές στέγασης, θέρμανσης, ηλεκτροφωτισμού και ύδρευσης, τις οποίες της προσφέρει στο τιλαίσιο της κοινής διαμονής τους. Επομένως, το ποσό, με το οποίο πρέτιει να επιβαρυνθεί ο εναγόμενος ως συνεισφορά για την κάλυψη των διατροφικών
αναγκών της ανήλικης κόρης του ανέρχεται στο ποσό των διακοσίων πενήντα ευρώ (250) € μηνιαίως.

       Κατ’ ακολουθίαν πάντων τούτων πρέπει η ένδικη αγωγή να γίνει δεκτή και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη κατά ένα μέρος, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. Όσον αφορά εξάλλου τα δικαστικά έξοδα, δεδομένου ότι η ενάγουσα απηλλάγη αυτών με την υπ’ αριθ. 6370/2016 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε με βάση τις διατάξεις του ν. 3226/2004 περί παροχής νομικής βοήθειας σε πρόσωπα χαμηλού εισοδήματος, τα δικαστικά έξοδα από τα οποία αυτή ατιηλλάγη και η αποζημίωση (αμοιβή) του πληρεξουσίου δικηγόρου της, θα επιδικαστούν σε βάρος του εναγόμενου κατά το λόγο της ήττας του (άρθρο 178 του ΚΠολΔ), πλην όμως υπέρ του Δημοσίου το οποίο τα εισπράττει σύμφωνα με τις διατάξεις για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων (άρθρο 12 του ν. 3226/2004).

                                                            ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

       ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ αντιμωλία των διαδίκων.

       ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

       ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να προκαταβάλει την πρώτη ημέρα κάθε μήνα στην ενάγουσα μητέρα της προαναφερόμενης ανήλικης .................., και για λογαριασμό της, ποσόν διατροφής ύψους διακοσίων πενήντα ευρώ (250) € προκαταβολικά, για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών από της κοινοποιήσεως της αγωγής, νομιμοτόκως από της καθυστερήσεως πληρωμής εκάστης μηνιαίας δόσεως μέχρι την εξόφληση.

       ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εναγόμενο και υπέρ του Δημοσίου, στην καταβολή ενός μέρους των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, το οποίο ορίζει σε διακόσια τριάντα ευρώ (230) €.

       ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 25 Απριλίου 2017, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους.

                                     Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

153/2017 ΜΠΡ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΤΕΚΝΟΥ ΜΟΛΔΑΒΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ

153/2017 ΜΠΡ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΤΕΚΝΟΥ ΜΟΛΔΑΒΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ 
(Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
Αίτηση υιοθεσίας από ημεδαπό σύζυγο του ανήλικου τέκνου της αλλοδαπής συζύγου του. Εφαρμοστέα διαδικασία. Διατυπώσεις για το παραδεκτό της. Όταν ο υιοθετών και ο υιοθετούμενος έχουν διαφορετική υπηκοότητα, η συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων της υιοθεσίας διέπεται επιμεριστικά από το δίκαιο της ιθαγένειας καθενός μέρους, δηλαδή ως προς μεν τον υιοθετούντα από το δίκαιο της ιθαγένειάς του, ενώ ως προς τον υιοθετούμενο από το δίκαιο της δικής του ιθαγένειας, με την επιφύλαξη ότι οι εφαρμοστέες διατάξεις του αλλοδαπού δικαίου δεν προσκρούουν στα χρηστά ήθη ή στην ημεδαπή δημόσια τάξη. Δέχεται εν μέρει την αίτηση.



Αριθμός απόφασης: 153/2017

                                         ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
                                            ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Παναγιώτα Αποστόλου, Πρωτοδίκη την οποία όρισε η Πρόεδρος Πρωτοδικών Χαλκιδικής και από τη Γραμματέα Ευμορφία Δέλλιου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ κεκλεισμένων των θυρών, στο ακροατήριό του, στις 5 Ιουλίου 2017, για να δικάσει την με αριθμό κατάθεσης 128/2017 κλήση με την οποία επαναφέρεται προς συζήτηση η με αριθμό κατάθεσης 3/2017 αίτηση με αντικείμενο την υιοθεσία ανηλίκου, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: ..... του ..., κατοίκου ... Χαλκιδικής, ΑΦΜ ..., που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Άννας Ιωαννίδου (AM ΔΣΘ 9882), η οποία κατέθεσε έγγραφες προτάσεις (αρ. γραμματίου: Α212167).

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης η πληρεξούσια δικηγόρος του αιτούντος ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις της.

                                               ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
                                              ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στην προκειμένη περίπτωση, νόμιμα φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, με την υπό κρίση κλήση από τον αιτούντα η με αριθμό κατάθεσης 3/2017 αίτηση του, μετά την έκδοση της με αριθμό 8/2017 μη οριστικής απόφασης του Δικαστηρίου αυτού που κήρυξε εαυτό καθύλη αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο παρόν Δικαστήριο.

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 1550 ΑΚ, για να υιοθετηθεί ένας ανήλικος, χρειάζεται να συναινέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου οι γονείς του ή ο ένας τους μόνο, αν ο άλλος έχει εκπέσει από τη γονική μέριμνα κατά το άρθρο 1537ΑΚ ή η συναίνεση του είναι αδύνατη γιατί έχει τεθεί σε στερητική δικαστική συμπαράσταση που περιλαμβάνει και τη στέρηση της ικανότητας να συναινεί για την υιοθεσία του παιδιού του. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 23 παρ; 1 του ΑΚ, όπως αντί καταστάθηκε με τη διάταξη του άρθρου 2 του νόμου 2447/1996, οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη σύσταση και τη λύση της υιοθεσίας, η οποία περιέχει στοιχεία αλλοδαπότητας κατά τα υποκείμενα αυτής, ρυθμίζονται από το δίκαιο της ιθαγένειας καθενός μέρους (ΑΠ 1787/1988, ΝοΒ 37, 598, ΕφΑΘ 2324/2005, ΕλλΔνη 2006, 616, ΕφΘεσ 1438/2005, ΝΟΜΟΣ). Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με το άρθρο 33 του ΑΚ, συνάγεται ότι σε περίπτωση που ο υιοθετών και ο υιοθετούμενος έχουν διαφορετική υπηκοότητα, η συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων της υιοθεσίας διέπεται επιμεριστικά από το δίκαιο της ιθαγένειας καθενός μέρους, δηλαδή ως προς μεν τον υιοθετούντο από το δίκαιο της ιθαγένειάς του, ενώ ως προς τον υιοθετούμενο από το δίκαιο της δικής του ιθαγένειας, με την επιφύλαξη ότι οι εφαρμοστέες διατάξεις του αλλοδαπού δικαίου δεν προσκρούουν στα χρηστά ήθη ή στην ημεδαπή δημόσια τάξη (ΕφΑΘ 489/2001, ΕλλΔνη 2001, 956, ΠΠρΑΘ 159/2005, ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, στο 18° Κεφάλαιο του Οικογενειακού Κώδικα της Μολδαβικής Δημοκρατίας υπάρχουν οι διατάξεις εκείνες που ρυθμίζουν τα σχετικά με τον θεσμό της υιοθεσίας στην Μολδαβία. Ειδικότερα, με τη διάταξη του άρθρου 116 του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας προβλέπεται και επιτρέπεται η υιοθεσία ανηλίκου, ενώ στην παρ. 3 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι «Η υιοθεσία παιδιού υπηκόου Μολδαβικής Δημοκρατίας από αλλοδαπούς ή ανιθαγενείς επιτρέπεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα να υιοθετηθεί ή να τεθεί υπό επιτροπεία από: α) συγγενείς του παιδιού ανεξαρτήτως της ιθαγένειας τους και β) άλλων προσώπων, υπηκόων Μολδαβικής Δημοκρατίας». Ωστόσο, με την παρ. 5 του άρθρου 116 ορίζεται ότι «Οι διατάξεις των παρ. 3 και 4 δεν εφαρμόζονται; α) αν ο ένας σύζυγος υιοθετεί το τταιδί του άλλου συζύγου, β).... ». Επιπλέον, με τη διάταξη του άρθρου 121 παρ. 1 ορίζεται ότι υιοθετούντες μπορούν να είναι πρόσωπα και των δύο φύλων που συμπλήρωσαν το 25° έτος της ηλικίας τους εκτός από τα πρόσωπα που συμπλήρωσαν το 50° έτος της ηλικίας τους πλην όμως ο κανόνας αυτός δεν ισχύει, μεταξύ άλλων και στην περίπτωση που ο θετός πατέρας είναι ο σύζυγος του βιολογικού γονέα του παιδιού προς υιοθεσία ενώ στην παρ. 2 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι αλλοδαποί ή ανιθαγενείς, ο τόπος της διαμονής των οποίων βρίσκεται εκτός της επικράτειας της Μολδαβικής Δημοκρατίας, μπορούν να είναι υιοθετούντες παιδιών υπηκόων Μολδαβίας, μόνο αν ικανοποιούν τόσο τους όρους που προβλέπει η νομοθεσία της χώρας καταγωγής τους υπήκοοι της οποίας είναι ή της χώρας που έχουν τον τόπο διαμονής τους όσο και τους όρους που θέτει η νομοθεσία της Μολδαβικής Δημοκρατίας. Κατά το άρθρο 122 του Οικογενειακού Κώδικα προβλέπεται ότι η δικαστική απόφαση για έγκριση υιοθεσίας μπορεί να εκδοθεί μόνο αν το παιδί υπήρξε υπό την επιμέλεια του μελλοντικού υιοθετούντος για τουλάχιστον έξι μήνες. Εξάλλου στη διάταξη του άρθρου 123 παρ. 1 ορίζεται ότι η διαφορά ηλικίας μεταξύ υιοθετούντος και υιοθετημένου θα είναι τουλάχιστον 15 χρόνια, ενώ ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που ο ένας από τους συζύγους υιοθετεί το παιδί του άλλου συζύγου. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 124 του ίδιου Κώδικα για την υιοθεσία απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των φυσικών γονέων του παιδιού, η οποία γίνεται με γραπτή δήλωση επικυρωμένη από συμβολαιογράφο ή αυτοπρόσωπα ενώπιον του δικαστηρίου, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 127 του ως άνω Κώδικα για την υιοθεσία του παιδιού που συμπλήρωσε το 10° έτος της ηλικίας του απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη αυτού ενώπιον του δικαστηρίου. Περαιτέρω, από τα άρθρα 1542, 1543, 1544 και 1558 Α.Κ., που ρυθμίζουν τα θέματα της υιοθεσίας ανηλίκων, προκύπτει ότι για την υιοθεσία ανηλίκου πρέπει ο υιοθετών: α) να είναι ικανός για δικαιοπραξία, να έχει συμπληρώσει τα τριάντα χρόνια και να μην έχει υπερβεί τα εξήντα και β) να είναι μεγαλύτερος από τον υιοθετούμενο τουλάχιστον κατά δεκαοκτώ, αλλά όχι και περισσότερο από πενήντα χρόνια. Ο περιορισμός της ηλικίας δεν ισχύει για εκείνον από τους συζύγους που επιθυμεί να υιοθετήσει τέκνο που υιοθετείται ή που έχει ήδη υιοθετηθεί από το σύζυγό του. Το δικαστήριο απαγγέλει την υιοθεσία, εφόσον συντρέχουν οι όροι του νόμου και αφού διαπιστώσει, συνεκτιμώντας και την έκθεση του προηγούμενου άρθρου, ότι, ενόψει της προσωπικότητας, της υγείας και της οικογενειακής και περιουσιακής κατάστασης εκείνου που υιοθετεί και του υιοθετουμένου, καθώς και της αμοιβαίας ικανότητας τους προσαρμογής, η υιοθεσία είναι προς το συμφέρον του υιοθετουμένου. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 8 της από 24-4- 1967 Διεθνούς Σύμβασης του Στρασβούργου "περί υιοθεσίας ανηλίκων", που κυρώθηκε με το Ν. 1049/1980: "Η αρμοδία Αρχή δεν θέλει προβή εις την έκδοσιν αποφάσεως υιοθεσίας ειμή εφόσον πεισθή ότι η υιοθεσία θέλει αποβή προς όφελος του υιοθετουμένου. Εις εκάστην περίπτωσιν η αρμοδία Αρχή θέλει ιδιαιτέρως φροντίσει όπως η υιοθεσία αύτη παρέχη εις τον υιοθετούμενον σταθερόν και αρμονικήν εστίαν. Κατά γενικόν κανόνα, η αρμοδία Αρχή δεν θέλει θεωρήσει τας ως άνω προϋποθέσεις ως επιτελεσθείσας, εάν η διαφορά ηλικίας μεταξύ του υιοθετούντος και του υιοθετουμένου είναι μικροτέρα της χωριζούσης τους γονείς από τα τέκνα ηλικίας". Τέλος, κατά το άρθρο 9 παρ.2 της ίδιας ως άνω Διεθνούς Σύμβασης: " Η ανάκρισης δέον όπως, εν τω ιδιάζοντι εις εκάστην περίτττωσιν μέτρω, επεκταθή μεταξύ άλλων και επί των κάτωθι σημείων : α) την προσωπικότητα, υγείαν και οικονομικά μέσα του υιοθετούντος, της οικογενειακής του ζωής, του τρόπου διαβιώσεως και της ικανότητάς του προς επιμόρφωση του υιοθετουμένου, β ) τα κίνητρα της επιθυμίας προς υιοθεσίαν του παιδίου, γ ) ..., δ ) την αμοιβαίαν καταλληλότητα μεταξύ υιοθετουμένου και υιοθετούντος, το χρονικό διάστημα καθ` ο το παιδίον παρέμεινεν υπό τας φροντίδας του υιοθετούντος...". Τόσο η Διεθνής Σύμβαση όσο και οι ως άνω διατάξεις του Α.Κ. θέτουν ως γενική αρχή που διέπει το δίκαιο της υιοθεσίας το συμφέρον του υιοθετουμένου, τη γενική δε αυτή αρχή πρέπει να υπηρετεί κάθε ερμηνεία των επιμέρους ρυθμίσεων. Η διαφορά όμως ηλικίας κατά τη σύμβαση και μάλιστα κατώτατης δεν αποτελεί προϋπόθεση της υιοθεσίας, αλλά κριτήριο, πότε δηλαδή η υιοθεσία εξυπηρετεί το συμφέρον του υιοθετουμένου. Επομένως, η διάταξη του άρθρου 1543 Α.Κ., η οποία ορίζει ότι ο υιοθετών πρέπει να μην έχει υπερβεί τα εξήντα έτη, πρέπει ως επιλογή του εσωτερικού νομοθέτη να συμπορεύεται προς την διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 και 2 της Σύμβασης, δηλαδή η υιοθεσία πρέπει να διασφαλίζει το συμφέρον του ανηλίκου. Ως εκ τούτου, όταν το συμφέρον του ανηλίκου επιτάσσει επιμήκυνση του ανώτατου ορίου ηλικίας, ιδίως δε και μικρό βαθμό, αυτό πρέπει αυτό να επιμηκύνεται διότι το ανώτατο όριο ηλικίας της διάταξης του άρθρου 1543 ΑΚ έχει σχετική και,επιβοηθητική σημασία και δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως αυστηρή προϋπόθεση της υιοθεσίας, ούτε να θεωρηθεί ότι καθιερώνει απαράβατο τυπικό κώλυμα υιοθεσίας και συντρέχει σπουδαίος λόγος για να πραγματοποιηθεί, που βέβαια δεν είναι άλλος από την όσο γίνεται πιο άρτια εξυπηρέτηση του συμφέροντος του υιοθετουμένου (ΑΠ 1632/2014).

Με την υπό κρίση αίτησή του ο αιτών ζητά να κηρυχθεί θετό τέκνο του το ανήλικο άρρεν τέκνο της συζύγου του, Μολδαβικής υπηκοότητας που φέρει το όνομα ......., το οποίο γεννήθηκε στη Ρώμη στις 10-7-2000, από πατέρα ο οποίος έχει κηρυχθεί σε αφάνεια, κατά τα λεπτομερώς αναφερόμενα στο υπό κρίση δικόγραφο και να καταχωρηθεί η απόφαση στο οικείο ληξιαρχικό βιβλίο. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η υπό κρίση αίτηση παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, το οποίο έχει διεθνή δικαιοδοσία στην προκειμένη περίπτωση και είναι καθύλη και κατά τόπο αρμόδιο, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (αρθ. 3 παρ. 1, 739, 740 παρ. 1 και 800 παρ. 1 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι έχει τηρηθεί η νόμιμη προδικασία, κατ’ άρθρο 748 παρ. 2 ΚΠολΔ, με την επίδοση αντιγράφου της αίτησης και της κλήσης στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκιδικής (βλ. τις υπ` αριθ. .../22-2-2017 και .../16-6-2017 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής ...... αντιστοίχως) και προσκομίζεται η σχετική έκθεση κοινωνικής έρευνας, η οποία διενεργήθηκε από την κοινωνική λειτουργό του Τμήματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής και κατατέθηκε νομότυπα. Στην προκειμένη δε περίπτωση, ο υιοθετών και το υιοθετούμενο έχουν διαφορετική ιθαγένεια και συνεπώς εφαρμοστέο δίκαιο είναι ως προς μεν τον αιτούντα, ο οποίος έχει την ελληνική ιθαγένεια, οι περί υιοθεσίας διατάξεις του Αστικού Κώδικα, ως προς δε το υιοθετούμενο, το οποίο έχει την μολδαβική ιθαγένεια, το μολδαβικό δίκαιο, το οποίο λαμβάνεται υπόψη αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 337 σε συνδυασμό με το άρθρο 741 του ΚΠολΔ, με την επιφύλαξη ότι η εφαρμογή των διατάξεων του δικαίου αυτού δεν προσκρούει στα χρηστά ήθη και την ημεδαπή δημόσια τάξη (άρθρο 33 ΑΚ), σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στη μείζονα σκέψη. Είναι συνεπώς νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1542, 1543, 1544, 1546, 1549, 1550, 1555, 1557, 1558, 1559 και 1562 ΑΚ, καθώς και στις προαναφερθείσες διατάξεις περί υιοθεσίας του 18ου Κεφαλαίου του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας πλην του αιτήματος να καταχωρηθεί η απόφαση που θα εκδοθεί στα ληξιαρχικά βιβλία το οποίο πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμο, καθόσον ο ληξίαρχος υποχρεούται εκ του νόμου (άρθρα 4 στοιχ. Β και 14 ν. 344/19765 «περί ληξιαρχικών πράξεων») να καταχωρεί στα τηρούμενα από αυτόν ληξιαρχικά βιβλία κάθε επερχόμενη μεταβολή στην κατάσταση του φυσικού προσώπου-που συμβαίνει και σε περίπτωση υιοθεσίας- κατόπιν δήλωσης του προκαλέσαντος αυτήν και μόνο σε περίπτωση άρνησής του να προβεί στη ζητούμενη ενέργεια (περίπτωση που δεν υφίσταται εν προκειμένω, κατά τα εκτειθέμενα στην αίτηση) μπορεί να υποχρεωθεί σε αυτήν δικαστικώς σύμφωνα με το άρθρο 791 ΚΠολΔ (ΕφΑΘ 2404/2003 ΕλλΔνη 2003.1667). Πρέπει, επομένως, η αίτηση να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την με ημερομηνία 22-3-2017 έκθεση συναίνεσης, που είναι συνημμένη στα πρακτικά συνεδρίασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, το οποίο εξέδωσε την με αριθμό 8/2017 απόφαση του, αποδεικνύεται ότι για την προκείμενη υιοθεσία συναίνεσαν αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ο αιτών, η σύζυγος του και βιολογική μητέρα του τέκνου καθώς και το ίδιο το ανήλικο τέκνο, σε ιδιαίτερο γραφείο χωρίς δημοσιότητα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 800 παρ. 2 του ΚΠολΔ Περαιτέρω, ο φυσικός πατέρας του υιοθετούμενου δεν έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου την συναίνεσή του, καθόσον αυτός έχει κηρυχθεί σε αφάνεια, όπως προκύπτει από την με αριθμό 2-1014/2007 απόφαση του Δικαστηρίου της πόλης ... της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, η οποία κατέστη αμετάκλητη την 9-1-2008, η οποία προσκομίζεται από τον αιτούντα σε επίσημη μετάφραση από την μολδαβική στην ελληνική γλώσσα. Περαιτέρω από τα έγγραφα που οι αιτούντες προσκομίζουν, μερικά από τα οποία μνημονεύονται ειδικότερα στη συνέχεια, χωρίς ωστόσο να παραλείπεται κανένα κατά την ουσιαστική εκτίμηση της υπόθεσης, αποδεικνύονται κατά την κρίση του Δικαστηρίου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο αιτών τέλεσε νόμιμο πολιτικό γάμο στις 5-12- 2008 στην ... Θεσσαλονίκης, με την ........, από τον οποίο (γάμο) δεν απέκτησαν τέκνα (βλ. το ακριβές φωτοαντίγραφο της υπ` αρίθ. πρωτ. ../Β/2008 ληξιαρχικής πράξης γάμου του Ληξίαρχου του Δήμου .... σε συνδυασμό με το με αριθ. πρωτ. .../2017 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου ...). Η τελευταία είχε αποκτήσει από τον προηγούμενο γάμο της με τον ........ ένα άρρεν τέκνο, τον ..... , μολδαβικής ιθαγένειας, που γεννήθηκε στο ... της Μολδαβίας στις 10-7-2000 στη Ρώμη (βλ. το με αριθμό ../15- 7- 2000 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης γέννησης του Ληξιαρχείου της Ρώμης, το οποίο προσκομίζεται σε επίσημη μετάφραση από την ιταλική και τη γαλλική στην Ελληνική γλώσσα). Ο φυσικός πατέρας του ως άνω ανήλικου ......, όπως προαναφέρθηκε, έχει κηρυχθεί σε αφάνεια την 9-1- 2008. Η ηλικία του αιτούντος, ο οποίος γεννήθηκε στις 30-7-1955, επιτρέπει την υιοθεσία, με βάση το ελληνικό δίκαιο, δεδομένου ότι αυτός έχει συμπληρώσει το τριακοστό και έχει υπερβεί το εξηκοστό έτος της ηλικίας του, μόλις κατά ενάμιση έτος κατά τον χρόνο κατάθεσης της αίτησης, την 17-2- 2017 καθώς η ηλικία του αιτούντος, η οποία κατά τα αναφερόμενα παραπάνω δεν αποτελεί το αποφασιστικό κριτήριο για την εξεύρεση του συμφέροντος του ανηλίκου δεδομένης μάλιστα της μικρής απόκλισης από το νόμιμο ανώτατο όριο (άρθρο 1543 ΑΚ - ενώ κατά το μολδαβικό δίκαιο - άρθρο 121 Οικογενειακού Κώδικα - αρκεί ο υιοθετών να έχει συμπληρώσει το 25° έτος της ηλικίας του ενώ και η υπέρβαση της ηλικίας των 50 ετών το οποίο θεσπίζεται ως ανώτατο όριο δεν ισχύει στην περίτπωση που ο θετός πατέρας είναι ο σύζυγος του βιολογικού γονέα του παιδιού προς υιοθεσία). Εξάλλου, ο αιτών έχει την απαιτούμενη διαφορά ηλικίας με το υιοθετούμενο, τόσο με βάση το ελληνικό δίκαιο, δεδομένου ότι είναι μεγαλύτερος από αυτό τουλάχιστον κατά δεκαοκτώ αλλά όχι και περισσότερο από πενήντα χρόνια (άρθρο 1544 ΑΚ), όσο και με βάση το μολδαβικό δίκαιο, το οποίο προβλέπει διαφορά ηλικίας μεταξύ του υιοθετούντος και του υιοθετούμενου τουλάχιστον δεκαπέντε ετών (άρθρο 123 του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας), παρά το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση, επειδή πρόκειται για υιοθεσία ανηλίκου τέκνου της συζύγου του αιτούντος, δεν απαιτείται να υπάρχει οπωσδήποτε η παραπάνω διαφορά ηλικίας (βλ. τα ως άνω αναφερόμενα άρθρα του ελληνικού ΑΚ και του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας). Ο αιτών είναι ικανός για δικαιοπραξία και δεν στερείται γονικών δικαιωμάτων, ούτε συντρέχουν άλλοι λόγοι ηθικής ή υγείας που να κωλύουν την τέλεση από αυτόν της υιοθεσίας (άρθρα 1543 ΑΚ και 121 του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας). Είναι υγιής, έχει άμεμπτο ποινικό παρελθόν και η οικονομική του κατάσταση είναι καλή, ικανή να εξασφαλίσει στο υιοθετούμενο άνετη διαβίωση. Η ζωή του με τη σύζυγο του και μητέρα του υιοθετούμενου είναι αρμονική, τα κίνητρα του ανιδιοτελή και διακατέχεται από έντονη επιθυμία να υιοθετήσει τον ανήλικο καθώς ήδη διανύει οκταετή αρμονικό έγγαμο βίο με την μητέρα αυτού κατά τη διάρκεια του οποίου κατοικούν σε ιδιόκτητη κατοικία του στη .... Χαλκιδικής, στην οποία διαμένει και το υιοθετούμενο καθόλο αυτό το χρονικό διάστημα, ενόψει δε της προσωπικότητας του και της αγάπης που τρέφει προς το παιδί, αναμένεται ότι θα ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο στα θέματα που άπτονται της ανατροφής του υιοθετούμενου (βλ. έκθεση κοινωνικής έρευνας της κοινωνικής λειτουργού). Ο ανήλικος, ο οποίος δεν έχει υιοθετηθεί από άλλον, βρίσκεται κοντά του ήδη από το 2008 (αρθ. 122 παρ. 1 του Οικογενειακού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας), οπότε η μητέρα του τέλεσε γάμο με τον αιτούντα.

Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αιτούμενη υιοθεσία είναι προς το συμφέρον του υιοθετούμενου και θα αποβεί προς όφελος του (άρθρα 1542 εδ. β` ΑΚ). Άλλωστε και η κοινωνική λειτουργός που διενήργησε τη σχετική κοινωνική έρευνα, εισηγείται την πραγματοποίηση της αιτούμενης υιοθεσίας. Συνεπώς, συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις, τόσο κατά το ελληνικό, όσο και κατά το μολδαβικό δίκαιο, γεγονός το οποίο απαιτείται ρητά και από το τελευταίο (μολδαβικό δίκαιο - αρθ. 121 παρ. 2), καθόσον ο αιτών - υιοθετών έχει την ελληνική ιθαγένεια και συνεπώς είναι αλλοδαπός κατά το μολδαβικό δίκαιο και άρα πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη και να κηρυχθεί το ανωτέρω ανήλικο θετό τέκνο του αιτούντος.

                                                   ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ο,τι κρίθηκε απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ κατά τα λοιπά την αίτηση.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ θετό τέκνο του αιτούντος .......... του ..., τον ανήλικο ....., τέκνο της συζύγου του ....... και του ....., το οποίο γεννήθηκε στις 10-7-2000 στην Ρώμη της Ιταλίας.

ΚΡΙΘΗΚΕ αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στον Πολύγυρο, στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                                                  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Μ.Δ.